postepowanie sanacyjne

Prawo restrukturyzacyjne

 

Przeczytaj wpis na blogu…

Postępowanie sanacyjne charakteryzuje się największym rygoryzmem oraz największym zaangażowaniem organów władzy publicznej spośród wszystkich postępowań restrukturyzacyjnych. Jest ono podobne do dawnego postępowania upadłościowego z opcją układową – z tą jednak różnicą, że postępowanie sanacyjne nie powoduje ogłoszenia upadłości dłużnika, a przyjęcie układu następuje dopiero po wykonaniu czynności sanacyjnych.

Postępowanie sanacyjne jest jedynym z postępowań restrukturyzacyjnych, które obok uniknięcia upadłości dłużnika w drodze zawarcia układu z wierzycielami ma także doprowadzić do uzdrowienia sytuacji gospodarczej dłużnika przez przeprowadzenie działań sanacyjnych na podstawie planu restrukturyzacyjnego. Ustawa definiuje, że działaniami sanacyjnymi są czynności prawne i faktyczne, które zmierzają do poprawy sytuacji ekonomicznej dłużnika i mają na celu przywrócenie dłużnikowi zdolności do wykonywania zobowiązań, przy jednoczesnej ochronie przed egzekucją.

Postępowanie sanacyjne jest wszczynane na skutek złożenia wniosku restrukturyzacyjnego do sądu restrukturyzacyjnego, którym jest właściwy miejscowo sąd gospodarczy. Tak jak w innych postępowaniach restrukturyzacyjnych uprawnionym do złożenia wniosku restrukturyzacyjnego jest dłużnik. Jednakże ustawa przyznaje takie prawo także kuratorowi rejestrowemu (ustanowionemu przez sąd na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym), a jeśli dłużnikiem jest niewypłacalna osoba prawna, również jej wierzycielowi osobistemu.

Postępowanie sanacyjne jest jedynym z postępowań restrukturyzacyjnych, które może być wszczęte i prowadzone w związku z niepowodzeniem innego postępowania restrukturyzacyjnego. Co do zasady, jeżeli doszło do umorzenia przyspieszonego postępowania układowego lub postępowania układowego, w szczególności dlatego, że układ nie został przyjęty przez zgromadzenie wierzycieli albo doszło do odmowy zatwierdzenia układu przez sąd restrukturyzacyjny, dłużnik może złożyć wniosek restrukturyzacyjny o otwarcie postępowania sanacyjnego.

W czasie postępowania o otwarcie postępowania sanacyjnego sąd restrukturyzacyjny może zastosować zabezpieczenie majątku dłużnika poprzez ustanowienie tymczasowego nadzorcy sądowego albo tymczasowego zarządcy, co w odpowiednim zakresie ogranicza prawo dłużnika do zarządu własnym majątkiem w toku przedmiotowego postępowania.

Układ nie obejmuje:

  • wierzytelności alimentacyjnych oraz rent odszkodowawczych,
  • roszczeń o wydanie mienia i zaniechanie naruszania praw,
  • wierzytelności związanych z nabyciem spadku po dniu otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego,
  • wierzytelności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne,
  • wierzytelności ze stosunku pracy,
  • wierzytelności zabezpieczonej na mieniu dłużnika hipoteką, zastawem, zastawem rejestrowym, zastawem skarbowym lub hipoteką morską, w części znajdującej pokrycie w wartości przedmiotu zabezpieczenia, chyba że wierzyciel wyraził zgodę na objęcie jej układem.

Restrukturyzacja zobowiązań dłużnika na mocy układu może obejmować w szczególności:

  • odroczenie terminu wykonania,
  • rozłożenie spłaty na raty,
  • zmniejszenie wysokości,
  • konwersję wierzytelności na udziały lub akcje,
  • zmianę, zamianę lub uchylenie prawa zabezpieczającego określoną wierzytelność.

Układ może obejmować jeden lub więcej sposobów restrukturyzacji zobowiązań dłużnika. Jeżeli propozycje układowe przewidują spłatę zobowiązań z zysku przedsiębiorstwa dłużnika, mogą one określać, jaka część zysku będzie przeznaczona na spłatę zobowiązań. Propozycje układowe mogą przewidywać również zaspokojenie wierzycieli przez likwidację majątku dłużnika. W takim wypadku jednak sprzedaż dokonana w wykonaniu układu likwidacyjnego nie wywołuje skutków sprzedaży egzekucyjnej, inaczej niż gdy sprzedaży składników masy sanacyjnej dokonuje zarządca za zgodą sędziego-komisarza.