Podatki

Podatki – jak firmy unikają opodatkowania

Optymalizacje podatkowe – czy warto ?

Przy podejmowaniu decyzji gospodarczych przedsiębiorcy kierują się głównie maksymalizacją zysków, a więc aby były one korzystne dla firmy zarówno z punktu widzenia ekonomicznego, gospodarczego, finansowego, jak i podatkowego. W tym celu często podejmują działania mające na celu obniżenie należnych podatków do zapłaty.

Taka optymalizacja podatkowa nie jest zabroniona przez przepisy pod warunkiem, że wykorzystuje się legalne środki. Jakie są obszary optymalizacji podatkowej, czyli w jaki sposób można obniżyć wysokość podatku VAT, PIT, a nawet składek ZUS ?

  Metody optymalizacji podatkowej można podzielić na dwie kategorie:  optymalizacja oparta o międzynarodowe planowanie podatkowe optymalizacja podatkowa oparta o polskie prawo.

Optymalizacja podatkowa oparta o międzynarodowe planowanie podatkowe.

Do tej kategorii można zaliczyć następujące metody:

 

1. Założenie/przeniesienie firmy za granicę

A dokładnie – do kraju, w którym zobowiązania podatkowe są niższe niż w kraju macierzystym przedsiębiorcy. Szczególną popularnością cieszą się tu tzw. raje podatkowe.

2. Zmiana rezydencji podatkowej     

Takie rozwiązanie przeznaczone jest przede wszystkim dla osób fizycznych. Polega ono na zmianie jurysdykcji, w ramach której opłaca się przewidziane lokalnym prawem podatki. Zmiana rezydencji podatkowej nie jest równoznaczna ze zmianą obywatelstwa ani miejsca zamieszkania.

3.    Trust  

W przypadku działań podejmowanych w ramach optymalizacji podatkowej, trust oznacza umowę pomiędzy donorem, czyli podmiotem przekazującym konkretny majątek, a tzw. trustee – podmiotem zarządzającym owym majątkiem. Trust ma za zadanie chronić majątek przed ewentualnymi wierzycielami, a z punktu widzenia optymalizacji podatkowej chroni przed nadmiernym opodatkowaniem majątku w przypadku jego dziedziczenia.

4. Utworzenie holdingu zagranicznego     

Holding to struktura w skład której wchodzą podmioty gospodarcze niezależne pod względem prawnym i organizacyjnym, ale finansowo i decyzyjnie zależne od podmiotu dominującego. Odpowiednio zorganizowany holding zagraniczny umożliwi taki przepływ kapitału, jaki zagwarantuje najniższe możliwe zobowiązania podatkowe

 5. Międzynarodowa struktura biznesowa

Jest to rozwiązanie podobne do holdingu zagranicznego, ale o wiele mniej rozbudowane i skomplikowane pod względem organizacyjnym. Przykładem może być spółka komandytowa, a dokładnie, popularna w naszym kraju, polska spółka komandytowa z maltańskim komplementariuszem.

6. Utworzenie fundacji prywatnej  

Jest to bezosobowa osoba prawna służąca przede wszystkim ochronie powierzonego jej majątku. Istnieją jurysdykcje, w których fundacje prywatne są całkowicie zwolnione z podatku dochodowego, co ma istotne znaczenie z punktu widzenia optymalizacji podatkowej.

Nowe przepisy uderzą w nierzetelnych przedsiębiorców

Ostanie zmiany w prawie podatkowym mają zwiększyć wpływy budżetowe głównie kosztem największych podmiotów na rynku. Zdaniem ustawodawcy, to właśnie ta grupa przedsiębiorców najczęściej może sobie pozwolić na tzw. „agresywną optymalizację”.

27,5 mld złotych. To kwota, która ma zasilić budżet państwa w latach 2018-2027 dzięki odbudowaniu źródeł dochodów z CIT. Jakich zmian mogą oczekiwać przedsiębiorcy? Projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne zakłada m.in. powiązanie miejsca opodatkowania z miejscem uzyskiwania dochodu oraz określa reakcje na konkretne przykłady agresywnej optymalizacji podatkowej.

 

Przedsiębiorca nie uniknie opodatkowania:

Ustawodawca uzasadnia walkę z optymalizacją podatkową m.in. konstytucyjną zasadą sprawiedliwości podatkowej i powszechności opodatkowania w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej.

Różne zasady opodatkowania dochodów wynikającego z tożsamych z ekonomicznego punktu widzenia zdarzeń jest z opinii ustawodawcy naruszeniem konstytucyjnych zasad. Skąd biorą się różnice? Czy większe podmioty są uprzywilejowane?Ustawodawca doszukuje się przyczyn nierówności m.in. w dostępie do optymalizacji. Innymi słowy, którego przedsiębiorcę stać na płacenie niższych podatków w legalny sposób?

Ekonomiczna „opłacalność” tego typu działań wzrasta wraz z kwotą dochodów, których ma ona dotyczyć. Wynika to przede wszystkim z konieczności poniesienia, często znacznych, kosztów obsługi całego procesu. Na ich poniesienie mogą sobie pozwolić przede wszystkim duże przedsiębiorstwa. Stawia to je tym samym w uprzywilejowanej pozycji w stosunku do pozostałych podatników.

 

Resort finansów wymienia sposoby unikania opodatkowania przez największe firmy i korporacje międzynarodowe. Zalicza do nich m.in. nadmierne odsetki od pożyczek od podmiotów powiązanych, kreowanie strat kapitałowych czy fikcyjne usługi niematerialne, realizowane z udziałem podatkowych grup kapitałowych czy kontrolowanych spółek zagranicznych.

Zapowiada tym samym walkę z uchylaniem się od płacenia podatków i zapewnia nierzetelnych przedsiębiorców o swojej reakcji na konkretne zachowania, które skutkują niezasadnym obniżeniem bazy podatkowej.  Nowe źródło przychodów  W ustawie wyodrębniono źródło przychodów w postaci zysków kapitałowych oraz rozdzielono dochody uzyskiwane z tego źródła od pozostałych dochodów podatnika.

Chodzi o walkę ze sztucznym kreowaniem straty w operacjach gospodarczych dokonywanych z użyciem posiadanego majątku i obniżanie o wysokość takiej straty dochodów wygenerowanych w następstwie prowadzenia podstawowej działalności (działalności operacyjnej). Jaki skutek przyniesie rozdzielenie źródeł przychodów? 

Ustawodawca tłumaczy, że jeśli podatnik uzyska dochód z tytułu „zysków kapitałowych” i dochód z pozostałej działalności, to wówczas przedmiotem opodatkowania będzie łączny dochód uzyskany z obu tych źródeł. Jeśli jednak w jednym z tych źródeł podatnik odnotuje stratę, to opodatkowaniu podlega dochód uzyskany z jednego źródła, bez pomniejszania go o stratę poniesioną w drugim źródle przychodów.

 

Podatki płacone w miejscu, gdzie generowane są zyski

Taki jest cel wdrożenia unijnej dyrektywy ATAD. Transferowanie dochodu podatnika do podmiotów położonych w państwach stosujących preferencyjne reżimy opodatkowania to tylko jedna z praktyk zaliczającej się do działań zwanych optymalizacją podatkową. By przeciwdziałać takiemu mechanizmowi, jak również innym formom agresywnej optymalizacji podatkowej ustawodawca stawia na następujące działania:

• modyfikacja przepisów dotyczących tzw. niestatecznej kapitalizacji (thin cap), tj. przepisów przeciwdziałających nadmiernemu finansowaniu podatników długiem, co skutkuje erozją bazy podatkowej w państwie siedziby spółki zależnej oraz

• modyfikacja przepisów dotyczących unikania opodatkowania poprzez tworzenie kontrolowanych spółek zagranicznych (Controlled Foreign Company – CFC) w państwach, które stosują preferencyjne reżimy opodatkowania, w tym w tzw. rajach podatkowych,

• modyfikacja przepisów regulujących funkcjonowanie podatkowych grup kapitałowych (PGK),

• wprowadzenie przepisów limitujących – powyżej progu kwotowego, uwzględniającego potrzeby wynikające z działalności operacyjnej przedsiębiorstwa – wysokość kosztów uzyskania przychodów związanych z zawieranymi przez podatników podatku CIT umowami na określone usługi niematerialne;

• wprowadzenie tzw. minimalnego podatku dochodowego w odniesieniu do podatników posiadających nieruchomości komercyjne handlowo-usługowe oraz budynki sklasyfikowane jako biurowe – jednak wyłącznie o znacznej wartości, tj. takie, których wartość początkowa przekracza 10 mln zł. Podatek ten byłby odliczany od należnego CIT, co w praktyce oznacza neutralność dla podmiotów rzetelnie wypełniających zobowiązania podatkowe

JAK WYGLĄDA ZAJĘCIE RACHUNKU ?

 Wprowadzona na początku września 2016 r. zmiana w zakresie prawa bankowego wiązała się również ze zmianami w egzekucji komorniczej. Większość tych zmian dotyczyła automatyzacji i informatyzacji tego procesu i miała na celu jego usprawnienie i przyspieszenie, co wiązało się m.in. z wprowadzeniem automatycznego, elektronicznego zajęcia rachunków bankowych.   

Dotychczas przy zajęciu rachunku bankowego stosowana była tradycyjna metoda, która polegała na tym, że komornik w celu zajęcia rachunku bankowego wysyłał pismo do banku i czekał na podjęcie stosownego działania. Teraz może to zrobić całkowicie elektronicznie.

 

Po podpisaniu przez komornika zajęcia (przy użyciu podpisu elektronicznego), trafiać ono będzie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego przygotowanego do obsługi takich zajęć do banku, którego dotyczy, a ten niezwłocznie zablokuje konto dłużnika.

 

Dzieje się to za sprawą systemu informatycznego o nazwie OGNIVO, a dokładniej jednego modułu tego systemu.  Moduł zapytania o rachunki bankowe dłużników – umożliwia komornikom sądowym i skarbowym elektroniczną komunikację z bankami, co znacząco usprawnia obsługę zajęć. Dzięki temu mogą oni szybko uzyskać od banków informacje na temat rachunków osób, wobec których prowadzona jest egzekucja.    Komornik będzie zajmował konto dłużnika w drodze elektronicznej, a cała korespondencja między bankiem a komornikiem będzie się odbywała elektronicznie za pomocą utworzonego systemu teleinformatycznego.

 

Tak jak dotychczas bank, stosując się do obowiązującego w Polsce prawa, nie może odmówić organowi egzekucyjnemu podjęcia działań i zgodnie z otrzymanym zawiadomieniem, musi przekazywać mu środki z rachunku dłużnika (po uwzględnieniu kwoty wolnej).

Wierzyciel we wniosku egzekucyjnym do komornika zaznacza, iż żąda egzekucji z rachunków bankowych. Komornik uruchamia system OGNIVO, wpisuje PESEL dłużnika i za moment ma wgląd we wszystkie jego konta bankowe. Pozostaje mu tylko zawiadomić bank o zajęciu rachunku i oczekiwać, aż wpłynie na konto na przykład wypłata czy premia przeznaczona dla dłużnika.

Jeśli osoba, której rachunek został objęty egzekucją, nie zgadza się z tym i np. uważa, że doszło do pomyłki (zdarzają się takie przypadki), musi się skontaktować z organem egzekucyjnym, wyjaśnić mu sytuację i domagać się uchylenia zajęcia. Bez takiego wniosku pochodzącego od organu dochodzącego należności, bank nie może zwolnić rachunku z zajęcia. Dzięki możliwości przesyłania wniosku o uchylenie egzekucji drogą elektroniczną, cała operacja może trwać znacznie szybciej i nawet tego samego dnia rachunek klienta może zostać odblokowany z zajęcia.

CZY SĄ KONTA KTÓRYCH KOMORNIK NIE ZAJMIE ?

 Bez zmian po nowelizacji z września 2016 r. pozostaje zasada, że środki pieniężne zgromadzone na rachunku oszczędnościowym, rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowym oraz na rachunku terminowej lokaty oszczędnościowej prowadzonym dla kilku osób fizycznych są wolne od zajęcia do wskazanej wysokości niezależnie od liczby współposiadaczy takiego rachunku.   

 

Jednakże, gdy konto podlegające egzekucji jest wspólną własnością dłużnika i jednej lub kilku innych osób, w takim wypadku komornik podejmujący działania powinien określić procentowy udział dłużnika w rachunku wspólnym. Zajęciu podlegają wówczas tylko środki należące do dłużnika, natomiast udziały współwłaścicieli nie podlegają windykacji. Przy egzekucji podejmowanej z rachunku wspólnego przez administracyjny organ egzekucyjny (ZUS, US), zajęcie realizowane jest z rachunku bankowego bez określenia udziałów poszczególnych właścicieli, czyli egzekucja dotyczy wszystkich środków będących i wpływających na konto wspólne.

Środki pieniężne zgromadzone na innych rodzajach rachunków w dalszym ciągu będą podlegać zajęciu w całości, z zastrzeżeniem kwoty wolnej od zajęcia. Wyjątkiem są rachunek rodzinny oraz rachunek powierniczy.    Rachunek rodzinny prowadzony jest wyłącznie dla osób fizycznych, którym przyznano niepodlegające egzekucji świadczenia, dodatki, zasiłki oraz inne kwoty, o których mowa w art. 833 § 6 i 7 Kodeksu postępowania cywilnego (m.in. tzw. świadczenia 500 plus, świadczenia rodzinne, dodatki rodzinne, pielęgnacyjne, porodowe, dla sierot zupełnych, zasiłki dla opiekunów, świadczenia z pomocy społecznej, świadczenia integracyjne) – z wyjątkiem świadczeń alimentacyjnych, oraz jest przeznaczony wyłącznie do gromadzenia tych środków.    Instytucja rachunku powierniczego znalazła zastosowanie w ustawie o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego z dnia 16 września 2011 r., którą potocznie nazywa się ustawą deweloperską.

Idea rachunku powierniczego sprowadza się do tego, że mogą być na nim gromadzone wyłącznie środki pieniężne powierzone posiadaczowi tego rachunku przez osobę trzecią na podstawie odrębnej umowy. Ta odrębna umowa to umowa powiernicza, posiadacz rachunku jest w niej powiernikiem, zaś osoba trzecia powierzającym.

 

W związku z tym, że to posiadacz rachunku powierniczego wydaje dyspozycje co do środków pieniężnych,  które zostały na ten rachunek wpłacone, po stronie powierzającego powstaje ryzyko, że środki mogą zostać wykorzystane w sposób sprzeczny z umową powierniczą. W sytuacji, gdy kondycja finansowa posiadacza rachunku jest wątpliwa, odzyskanie tych środków może okazać się niemożliwe. Zabezpieczeniem interesów powierzającego przed takim ryzykiem są  regulacje zawarte art. 59 ust. 4-6 Prawa bankowego, które m.in. stanowią, iż w razie wszczęcia postępowania egzekucyjnego przeciwko posiadaczowi rachunku powierniczego środki znajdujące się na rachunku nie podlegają zajęciu.

 

Sporą popularnością cieszą się w Polsce „anonimowe karty płatnicze”. Są to tak zwane karty przedpłacone, prowadzone przez zagraniczne instytucje. Najpopularniejszą jest karta VIABUY.

KWOTA WOLNA OD EGZEKUCJI

Od 8 września 2016r. obowiązują nowe limity zajęć komorniczych z rachunków bankowych. Jest to skutek ważnej zmiany prawa bankowego określającej nowy sposób ustalania wysokość kwot, jakie komornicy mogą zająć z rachunków bankowych. Dotychczasowy jeden nieodnawialny limit zastąpiony zostaje comiesięczną kwotą wolną od zajęcia.

 

Przed zmianą z września obowiązywały zasady, iż niezależnie, czy środki pieniężne znajdowały się na rachunkach oszczędnościowych, rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych, czy na rachunkach terminowych lokat oszczędnościowych, dla jednej osoby, niezależnie od liczby posiadanych rachunków, wolne od zajęcia na podstawie sądowego lub administracyjnego tytułu wykonawczego były środki do wysokości trzykrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw. 

 

Jest to wynagrodzenie ogłaszane co miesiąc przez Główny Urząd Statystyczny. Ostatnio limit zajęcia wynosił około 12 000 zł. Wszelkie wpływy na zajęte rachunki (lub rachunek) do tej kwoty były wolne od egzekucji, natomiast przewyższające tę kwotę – podlegały zajęciu. Był to limit jednorazowy i nieodnawialny, niezależny od liczby zawartych z bankami umów.

 

Nowelizacja prawa bankowego w tym zakresie wprowadza zmianę polegającą na ustanowieniu miesięcznej kwoty wolnej od zajęcia – do wysokości 75 proc. minimalnego wynagrodzenia za pracę (75% z 2000 zł płacy minimalnej w 2017 r.).

 

Celem przywileju egzekucyjnego jest zagwarantowanie dłużnikowi pewnego minimum egzystencjalnego na wypadek prowadzenia przeciwko niemu egzekucji ze środków zgromadzonych na rachunku, na czas tego postępowania, jednakże jego osobisty interes nie może przeważyć nad interesami egzekwujących wierzycieli.

 

Wprowadzona do prawa bankowego zmiana uwzględnia wyważenie interesów obu wskazanych stron w postępowaniu egzekucyjnym, celem sprawniejszego prowadzenia egzekucji z rachunków bankowych.

 

Egzekucja z rachunku bankowego

Nowe zasady: od 8 września 2016

Miesięczna kwota wolna od potrąceń: 75% minimalnego wynagrodzenia

Minimalne wynagrodzenie w 2017 roku: 2000 zł 

Kwota wolna od zajęcia w 2017 roku: 1500 zł

Taką kwotę komornik musi pozostawić na koncie

Powyżej 1500 zł komornik zajmie każdą kwotę

Kwota liczona jest oddzielnie dla każdego miesiąca

Niewykorzystana kwota nie przechodzi na kolejny miesiąc

Zajęcie rachunku bankowego odbywa się online

 

KWOTA WOLNA OD EGZEKUCJI

 

W 2017 roku bank co miesiąc musi pozostawić środki pieniężne znajdujące się na rachunkach oszczędnościowych, rachunkach oszczędnościowo-rozliczeniowych oraz rachunkach terminowych lokat oszczędnościowych do dyspozycji dłużnika na kwotę 1500 zł.

 

Zasada, na jakich obliczana jest kwota wolna do zajęcia komorniczego rachunków bankowych w 2017 roku (w wyniku zmian z września 2016 r.) jest następująca:

 

a) 75% kwoty minimalnego wynagrodzenia za pracę przysługującego pracownikowi zatrudnionemu w pełnym miesięcznym wymiarze czasu pracy (pełen etat);

b) Minimalne wynagrodzenie w 2017 roku to kwota 2000 zł brutto;

c) Kwota wolna od zajęcia w banku to zatem równe 1500 zł (75% x 2000 zł).

 

Jest to granica, poniżej której komornik nie zabierze z konta bankowego ani złotówki. Powyżej progu 1500 zł zabierze wszystko. Nie dotyczy to jednak dłużników alimentacyjnych, którym komornik zabierze wszystko, co spływa na konto bankowe.

 

Nowa kwota wolna od zajęcia w wysokości 75% minimalnego wynagrodzenia za pracę obowiązuje dla każdego miesiąca oddzielnie (czyli aktualnie 1500 zł). Kwota wolna od zajęcia nie ma już zatem charakteru jednorazowego przywileju. Teraz ma ona charakter limitu odnawialnego, stosowanego w każdym miesiącu kalendarzowym trwania zajęcia rachunku przez komornika.

 

Zatem dotychczas ochrona kwoty wolnej od zajęcia była jednorazowa, tj. jedynie do jej wyczerpania, zaś po 8 września 2016 r. kwota wolna od zajęcia egzekucyjnego obowiązuje  w każdym miesiącu kalendarzowym.

 

Warto pamiętać również, iż kwota niewykorzystana w jednym miesiącu nie przechodzi na następny okres, zatem limit zajęcia komorniczego nie ulega podwyższeniu.

 

 

Skarga pauliańska, pokrzywdzenie wierzyciela, obciążenie hipoteczne

Praktyka pokazuje, że coraz częściej zdarzają się przypadki, w których wierzyciele nie mogą wyegzekwować przysługujących im wierzytelności. Taka sytuacja nierzadko wynika z faktu, że dłużnik jeszcze przed wszczęciem egzekucji komorniczej wyzbywa się majątku, tj. przenosi go na inną osobę lub osoby, podmioty, np. spółki. W takich przypadkach nie wszystko jest jeszcze stracone “ wierzyciele mogą wystąpić z pozwem wobec nowych nabywców majątku dłużnika. Wierzyciele mogą wystąpić na drogę sądową z tzw. skargą pauliańską.

 

W takim procesie wierzyciel powinien udowodnić łączne istnienie następujących przesłanek, tj.:
1) istnienie wierzytelności przysługującej wierzycielowi,
2) pokrzywdzenie wierzyciela, jeżeli wskutek czynności prawnej osoba trzecia uzyskała korzyść majątkową,
3) działanie dłużnika ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli,
4) wiedzę lub możliwość dowiedzenia się, przy zachowaniu należytej staranności, przez osobę trzecią, że dłużnik działał w celu pokrzywdzenia.

W określonych przypadkach w kodeksie cywilnym, ustawodawca przewidział domniemania prawne zwalniające wierzycieli z ich dowodzenia, np. takie jak:
– jeżeli korzyść majątkową uzyskała osoba będąca w bliskim stosunku z dłużnikiem, to domniemywa się, że osoba ta wiedziała, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli;
– jeżeli wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli korzyść majątkową uzyskał przedsiębiorca pozostający z dłużnikiem w stałych stosunkach gospodarczych, domniemywa się, że było mu wiadome, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzycieli.

Jak już wspominałem – wierzyciel powinien udowodnić, że czynność prawna dłużnika jest dokonana z jego pokrzywdzeniem, tzn., że wskutek tej czynności dłużnik stał się niewypłacalny albo stał się niewypłacalny w wyższym stopniu, niż był przed dokonaniem czynności. Różne stany faktyczne pokazują, iż udowodnienie tej przesłanki wymaga właściwej aktywności procesowej. Na przykład: gdy dłużnik wyzbył się nieruchomości, która jest obciążona hipoteką, to udowodnienie przesłanki pokrzywdzenia wymaga przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego sądowego ds. szacowania wartości nieruchomości.

Na potrzebę badania tych okoliczności wskazywał Sąd Najwyższy w wyrokach z dnia 13 października 2006 r. III CSK 58/06 (OSNC 2007/9/136) i 28 czerwca 2007 r. IV CSK 115/07 (LEX nr 385817), stwierdzając, że podlega ocenie, czy kwestionowana czynność doprowadziła do usunięcia z majątku dłużnika takiego składnika majątkowego, z którego powód mógłby zaspokoić swoją wierzytelność. Przedmiot bowiem takiej czynności prawnej dłużnika może, jak zauważył Sąd Najwyższy w powołanych orzeczeniach, tracić dla wierzyciela swój walor egzekucyjny, jeżeli doszło do ustanowienia na nim wcześniej hipoteki tworzącej przywilej egzekucyjny dla wierzyciela hipotecznego. Biorąc pod uwagę kolejność zaspokajania wynikającą z art. 1025 k.p.c. i z art. 115 § 1 u.p.e.a., w sytuacji gdy chroniona powództwem wierzytelność nie była zabezpieczona hipoteką przymusową, pierwszeństwo miałaby niespłacona wierzytelność banku zabezpieczona hipoteką opisaną w akcie notarialnym sprzedaży. Jak bowiem stwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 29 września 2011 r. (sygn. IV CSK 99/11, LEX nr 940760) o istnieniu pokrzywdzenia można mówić, gdy porównanie wartości sprzedanego prawa i wysokości niespłaconych wierzytelności przysługujących przeciwko dłużnikowi, zabezpieczonych hipotekami na sprzedanym prawie, prowadzi do wniosku o niemożności zaspokojenia się powoda chociażby w części. Wierzyciel, którego wierzytelność została zabezpieczona hipoteką na nieruchomości dłużnika, korzysta z pierwszeństwa w zaspokojeniu z sumy podlegającej podziałowi. Gdyby zatem sprzedaży prawa nie dokonano, a egzekucja należności powoda zmierzała do zaspokojenia z tego właśnie prawa, organ prowadzący egzekucję musiałby uwzględnić wierzytelności zabezpieczone hipotekami; wierzyciele hipoteczni mieliby pierwszeństwo w zaspokojeniu z ceny uzyskanej ze sprzedaży, niezależnie od tego czy egzekucję prowadziłby komornik czy toczyłaby się ona według przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Zatem w sprawie, w której wierzyciel zamierza dochodzić uznania czynności prawnej za bezskuteczną w stosunku do niego, a czynność prawna dotyczy nieruchomości obciążonej hipoteką, to powinien przeprowadzić dowód z opinii biegłego sądowego ds. szacowania wartości nieruchomości. Dowód z opinii biegłego sądowego przeprowadza się w celu porównania wartości rynkowej nieruchomości, stanowiącej podstawę oszacowania w egzekucji i wysokości niespłaconego zadłużenia zabezpieczonego hipotekami, a to w konsekwencji pozwoli wykazać, czy powód uzyskałby zaspokojenie swojej wierzytelności a więc pozwoli ocenić, czy dokonana czynność istotnie krzywdzi wierzyciela, czy wymagany ustawą związek przyczynowy pomiędzy sprzedażą a pokrzywdzeniem rzeczywiście istnieje.

Aport majątku do spółki

Czym jest aport?

Aport to niepieniężny wkład do spółki – świadczenie wniesione przez wspólnika, w zamian za udziały w spółce. Zgodnie z art. 158 Kodeksu Spółek Handlowych umowa spółki musi określać szczegółowo, co jest przedmiotem wkładu niepieniężnego oraz osobę, która taki wkład wnosi. Należy również określić liczbę oraz nominalną wartość objętych w zamian udziałów.

Aport musi być wyszczególniony we wniosku składanym do sądu rejestrowego oraz w sprawozdaniu założycieli spółki.

Co może być aportem?

Przedmiotem wkładu majątkowego mogą być zarówno prawa majątkowe jak i rzeczy składowe majątku.

By dany wkład niepieniężny mógł pełnić rolę aportu musi spełniać odpowiednie kryteria:

  • zdolność bilansowa (możliwość oznaczenia, wycenienia i umieszczenia w spółce jako aktywa)
  • zbywalność prawa – możliwość prawnego dysponowania deklarowanym wkładem,
  • możliwość wejścia wkładu do masy upadłościowej lub masy likwidacyjnej,
  • dostępność i przydatność wkładu do spółki.

Może to być zatem rzecz materialna – nieruchomości, surowce, użytkowania wieczyste, udziału, akcje, przedsiębiorstwa lub zbywalne prawo majątkowe – prawo autorskie, wynalazek, wzór przemysłowy, znak towarowy czy licencja. Możliwe jest również, by wniesionym aportem było prawo najmu lokalu użytkowego lub weksel własny z poręczeniem lub in blanco. Wycena aportu dokonywana jest przez wspólników i ściśle określona w umowie zawarcia spółki.

Zawyżenie wartości aportu

Jeśli zostanie przyjęte, że wkład niepieniężny do spółki jest wart więcej, niż faktycznie – wysokość kapitału zakładowego nie pokrywa się w realnej wartości wkładów. W takiej sytuacji wspólnik wnoszący wkład niepieniężny oraz członkowie zarządu są solidarnie zobowiązani do wyrównania wartości deklarowanego wkładu.

Zaniżenie wartości aportu

Jeśli wartość wkładu przyjętego do spółki zostanie zaniżona od realnego stanu – nie musimy obawiać się negatywnych konsekwencji wobec wspólników czy zarządu spółki. Jednak w razie niewypłacalności spółki, jej odpowiedzialność zostanie podwyższona do realnej wysokości wkładów niepieniężnych.

Co nie może być aportem?

Aportem wnoszonym do spółki kapitałowej nie może być świadczenie pracy i usług ani prawo niezbywalne np. służebności osobistej.

Kapitał zakładowy w spółce

Czym jest kapitał zakładowy?

Kapitał zakładowy to pierwotny wkład właścicieli wniesiony podczas zakładania przedsiębiorstwa (bywa także zwany kapitałem założycielskim). Jego wysokość może być zmieniana w trakcie prowadzenia firmy, jednak przepisy dokładnie wskazują minimalną wysokość kapitału zakładowego.

Kapitał zakładowy w spółce z o.o.

W przypadku spółki z o.o., która jest jedną z chętniej zawiązywanych spółek – minimalna wysokość kapitału zakładowego to 5000 zł. Warto wiedzieć, że wkładem nie musi być sama gotówka – może to być nieruchomość, surowce, akcje przedsiębiorstwa czy zbywalne prawa majątkowe jak np. prawo autorskie. Jednak nominalna wartość udziału nie może być niższa niż 50 zł.

Kapitał zakładowy w spółce komandytowej

Spółkę komandytową zakłada się poprzez wpis do rejestru i podpisanie umowy spółki w formie aktu notarialnego. Nie ma odgórnie określonego minimalnego wkładu do spółki, o jego wysokości decydują wspólnicy w umowie spółki. To, jaki rodzaj wkładu wnoszą wspólnicy spółki komandytowej zależy od rodzaju wspólnika. Komplementariusz może wnieść do spółki nie tylko gotówkę, ale także zbywalne prawa, rzeczy materialne, patenty itp. Komandytariusz (jako wspólnik o ograniczonej odpowiedzialności) nie ma aż takich możliwości – nie może wnosić zobowiązań do wykonania pracy i świadczenia usług na rzecz spółki ani wynagrodzenia za usługi świadczone na rzecz spółki, chyba że pozostały wkład wniesiony przez niego do spółki swoja wartością odpowiada sumie komandytowej.

Kapitał zakładowy w spółce komandytowo-akcyjnej

Spółka komandytowo-akcyjna zaliczana jest w głównej mierze do spółek kapitałowych, chociaż posiada również wiele cech spółki osobowej. Minimalny kapitał zakładowy w tego rodzaju spółce wynosi 50 000 zł.

Kapitał zakładowy w spółce akcyjnej

Kapitał zakładowy w spółce akcyjnej zwany jest również kapitałem akcyjnym. To podstawa majątkowa działalności spółki i odpowiedzialności wobec wierzycieli. Minimalny kapitał zakładowy takiej spółki to 100 000 zł. Jednak w niektórych przypadkach może to być nawet 10 mln zł (jeśli spółka prowadzi giełdę). Minimalna wartość akcji nie może być niższa niż 1 grosz.

Ucieczka dłużnika w alimenty sposobem na wierzycieli?

Ostatnimi czasy powszechnym zjawiskiem staje się ucieczka dłużników od egzekucji, która polega na wyrażeniu zgody na bardzo wysokie alimenty. Te sytuacje dotyczą tych, którzy mają legalne dochody albo zamierzają dopiero je zalegalizować a jednocześnie są dłużnikami.

Ucieczka dłużnika w alimenty – korzyści 

Najczęściej żona dłużnika (choć zdarzają się przypadki, gdzie powództwa wnoszone są przez mężów) pozywa go o alimenty na dzieci oraz często także na siebie. Osoba zadłużona dobrowolnie zgadza się na obciążenie go alimentami w bardzo wysokich kwotach. Zazwyczaj wyznacza się taką sumę, aby po rozpatrzeniu dochodu dłużnika, pozostała kwota, która jest przepisowo wolna od zajęcia. Niestety organy wymiaru sprawiedliwości nie sprawdzają jaki majątek posiada dłużnik lub rodzina w rzeczywistości, a więc automatycznie wydają postanowienia w treści żądanej przez małżonkę kwoty.

Co mogą zrobić wierzyciele?

Niestety, w tej sytuacji wierzyciele są bezradni, gdyż obecne prawo nie zapewnia skutecznej ochrony przed alimentacyjnymi nadużyciami i nie zapewniają sukcesu w staraniach, nawet jeśli istnieją bezdyskusyjne dowody na celowe działanie dłużnika. Remitent nie może także doprowadzić do zmian czy uchylenia postanowienia sądu o obowiązku alimentacyjnym dłużnika.

Art. 300 kodeksu karnego stanowi, że osoby zagrożone niewypłacalnością lub upadłością nie mogą pozornie obciążać składników swojego majątku. W tym przypadku wierzyciel musi udowodnić pozorność obciążenia, co nie jest proste, w szczególności, że źródłem obciążenia jest ugoda sądowa. Często udowodnienie stanu faktycznego sprawy wymaga zaangażowania podmiotu zewnętrznego. Mowa tu oczywiście o sytuacji, gdzie dłużnik wciąż mieszka z rodziną i ta funkcjonuje prawidłowo. Ponadto, jeśli wierzyciel jest dostatecznie zmobilizowany i zdeterminowany, może odnieść się do art. 83 kodeksu cywilnego, który stanowi, że nieważne jest oświadczenie woli złożone drugiej stronie za jej zgodą dla pozoru. Choć także wymaga to dodatkowego przekonania sądu o złej woli małżonki dłużnika. Oba powyższe rozwiązania są niezwykle trudne do udowodnienia, ale są to niestety jedyne sposoby, aby wierzyciel miał jakąś szansę na odzyskanie długu.

 

Dominik Ciecierski

Firma w Anglii

Polacy założyli w Wielkiej Brytanii już 40 tys. firm. Pod tym względem jesteśmy w czołówce nacji, które prowadzą działalność na Wyspach. Co skłania naszych rodaków do tego, by swoje przedsiębiorcze talenty rozwijali właśnie tam i jaka jest ich opinia o Brexicie?

W ubiegłorocznym rankingu Doing Business Wielka Brytania zajęła szóste miejsce, ustępując tylko takim krajom jak Singapur czy Nowa Zelandia, a wyprzedzając m.in. Stany Zjednoczone. Na tak wysoką pozycję w zestawieniu Banku Światowego „Wyspiarze” zapracowali przede wszystkim niskimi obciążeniami podatkowymi dla biznesu oraz przyjazną administracją. Czy perspektywa Brexitu może zmienić ten obraz?

Atrakcyjne podatki

Jednym z kluczowych czynników zachęcających imigrantów z Polski do zakładania firmy w Wielkiej Brytanii są niskie obciążenia podatkowe.

Na przestrzeni ostatnich 15 lat kwotę wolną podwyższano tam 13 razy.

W Polsce pozostaje ona bez zmian od 6 lat i wynosi obecnie 3091 zł.

Dla porównania na Wyspach w roku 2016 kwota wolna została ustalona na poziomie 11 tys. funtów, a w następnym roku obywateli czeka podwyżka do poziomu 11,5 tys. funtów (ok. 64,7 tys. zł).

Kwota wolna będzie więc 20-krotnie wyższa niż w Polsce.

Ponadto zmienią się progi podatkowe – drugi (stawka 40%) zaczynać się będzie od 43 tys. funtów dochodu rocznie w 2016-17 i 45 tys. funtów w latach 2017-18 (obecnie 42 385 funtów).

Trzeci próg (45% powyżej 150 tys. funtów) pozostaje bez zmian.

Tak skonstruowany system podatkowy spowoduje, że 600 tys. małych firm działających w Wielkiej Brytanii nie zapłaci żadnych podatków dochodowych. To najlepsze wytłumaczenie rosnącej liczby przedsiębiorców z Polski wybierających Wielką Brytanię jako miejsce prowadzenia własnej firmy.

 

Przelew do ZUS, gdy jest dochód

Sytuacja, w której startujący przedsiębiorca płaci składki do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dopiero, gdy jego firma generuje dochody to w Polsce wciąż wymarzony, ale nierealny scenariusz. Jednak to, co niemożliwe u nas, od dawna obowiązuje w Wielkiej Brytanii. Właściciel firmy nie wykonuje przelewu do ZUS, gdy jego działalność nie przynosi dochodów. Dla porównania w Polsce właściciel jednoosobowej firmy płaci od pierwszego składki, których suma wynosi blisko 500 zł. Środki znikają z firmowego konta niezależnie od tego, czy firma jest dochodowa. To samo przedsiębiorstwo na Wyspach miesięcznie odprowadza 11 funtów, a więc około 63 zł. W przypadku gdy dochód tej firmy przekracza kwotę 4 745 funtów, wówczas przedsiębiorca płaci składkę tzw. National Insurance Contributions Class 4 w wysokości 8 proc. dochodu przekraczającego tą kwotę. Jeśli dochód przekracza 31 tys. funtów, wówczas od kwoty powyżej tej sumy firma płaci dodatkowo 1 proc. składki. Dopiero wraz z wzrostem dochodów rosną obciążenia firm wobec ZUS oraz fiskusa.

Przyjazne urzędy

Proces rejestracji firmy w UK odbywa się przez internet i wszystkie inne formalności też nie przysparzają problemów. Większość spraw załatwia się online lub przez telefon. Młody przedsiębiorca może także skorzystać z możliwości założenia firmy na próbę. W tym okresie początkujący biznesmen może podjąć ostateczną decyzję, czy kontynuuje działalność, czy ona wygasa.

– Nastawienie brytyjskich urzędników jest bardzo pozytywne i pomocne – wiedzą, że są od tego, aby pomóc przedsiębiorcy rozwijać jego biznes. We wszystkich gospodarkach świata większość wpływów do budżetu pochodzi z sektora małych i średnich przedsiębiorstw i mam wrażenie, że brytyjscy urzędnicy mają tego pełną świadomość – mówi dla portalu MamBiznes.pl Jacek Ostrowski. Polak, który od 10 lat prowadzi biznes na Wyspach dodaje, że urzędnicy działają w Wielkiej Brytanii według zasady: ty jako przedsiębiorca rozwijaj się, płać większe podatki i zwiększaj zatrudnienie – a my jesteśmy tu, żeby ci pomóc

Biznes w UK a Brexit

– Moja działalność to agencja reklamowa dla polskich firm. Gdyby UK wyszła z Unii jest spore prawdopodobieństwo, że ten sektor mógłby stanąć w miejscu.

Przedsiębiorca z Polski przyznaje, że brakuje w mediach informacji na temat tego, co stanie się z firmą, jeśli w referendum Brytyjczycy zadecydują o opuszczeniu Unii Europejskiej. – Prywatnie dostajemy dużo ulotek na temat możliwych wyników referendum, ale jako firma nie otrzymaliśmy żadnych materiałów, co by to mogło znaczyć dla biznesu. Mimo iż ten aspekt martwi go najbardziej, to nie przeszkodziło w podjęciu działań wyprzedzających. – Myśląc rozwojowo, otworzyliśmy niedawno angielską wersję, by móc rozszerzyć swoją bazę klientów. To powinno

pomóc przy ewentualnym zmniejszonym rynku Polonii na Wyspach .

Sposoby na sprzedaży wierzytelności

Sprzedaż wierzytelności następuje w drodze tzw. cesji (przelewu) wierzytelności, czyli przeniesienia długu w drodze umowy na osobę trzecią. Najczęściej tego typu zobowiązanie ma charakter odpłatny. Zatem na umowę powinny składać się m.in. szczegółowe warunki zapłaty (określenie ceny i wyznaczenie terminu płatności) oraz sposoby wyjaśniania ewentualnych sporów.

Bardzo ważną kwestią jest zamieszczenie w umowie odpowiedniej klauzuli mówiącej o tym, czy dana cesja jest zwrotna czy bezzwrotna.

Skutkiem zawarcia umowy cesji zwrotnej jest czasowe przeniesienie własności wierzytelności na podmiot windykacyjny. Występowanie jako właściciel na każdym etapie procesu ściągania długu może wywołać określony efekt psychologiczny u dłużnika – zwieńczony skutecznym odzyskaniem pieniędzy.

W przypadku cesji zwrotnej należy dookreślić zapisy w przedmiocie odnoszącym się do zwrotu przelewu. Przykładowe postanowienia umowne mogą dotyczyć sprawy zatajenia ważnych informacji czy też braków w dokumentach.

Z punktu widzenia przedsiębiorcy korzystną opcją wydaję się być zawarcie umowy cesji bezzwrotnej. Jednakże ważne jest przy tym to by wierzytelność istniała w sposób bezsporny.

Czy komornik może sprzedać nieruchomość z wolnej ręki czyli nie poprzez licytacje?

Odpowiedź: Na podstawie art. 1013(3) Kodeksu postępowania cywilnego, bez zgody dłużnika komornik z wolnej ręki zaoferuje do sprzedaży niezabudowaną nieruchomość gruntową pod warunkiem że nie jest obciążona na rzecz osób trzecich. Cena sprzedaży nie może być niższa od wartości oszacowania. Zwróćmy przy tym uwagę na to, że w przypadku licytacji publicznej cena wywoławcza nieruchomości na pierwszej licytacji to 3/4 wartości oszacowania a na drugiej licytacji 2/3 wartości oszacowania. Jeżeli w ciągu miesiąca od daty zakończenia opisu i oszacowania taka nieruchomość nie zostanie sprzedana tzn. nie znajdzie się nabywca, wówczas komornik będzie usiłował sprzedać ją w drodze licytacji publicznej ale odbywającej się według przepisów dotyczących licytacji ruchomości.

Natomiast zgodnie z art. 1013(4) Kodeksu postępowania cywilnego, za zgoda dłużnika można z wolnej ręki każdy rodzaj nieruchomości

Jak się bronić przed komornikiem?

Jeżeli otrzymałeś zawiadomienie o wszczęciu egzekucji lub postanowienie o wyznaczeniu licytacji, zapewne próbujesz jeszcze coś zrobić. Czasami istnieją skuteczne sposoby, aby pozbawić wierzyciela prawa do twojego majątku, a komornika zmusić do wypłaty odszkodowania za swoje działanie.

jak się bronić przed komornikiem

Postępowanie egzekucyjne jest prowadzone na postawie tytułu wykonawczego z klauzulą wykonalności. Nie oznacza to jednak, że wydana przez sąd decyzja jest ostateczna, a wszystkie działania komornika (lub ich brak) – bezkarne.

Read More

antywindykacja.tv

antywindykacja.tv – to nowy niezależny serwis informacyjny, w którym będą emitowane autorskie reportaże o ludzkich dramatach rozgrywających się tuż obok nas.

Po obejrzeniu materiału zaproszeni do studia eksperci będą dyskutować o danej sprawie, jej ogólniejszych konsekwencjach oraz o innych tego typu przypadkach, a także wskazywać, jak państwo może pomóc ludziom, których te dramaty spotkały i co trzeba zmienić w obowiązującym prawie.

Read More