Podatki

Podatki – jak firmy unikają opodatkowania

Optymalizacje podatkowe – czy warto ?

Przy podejmowaniu decyzji gospodarczych przedsiębiorcy kierują się głównie maksymalizacją zysków, a więc aby były one korzystne dla firmy zarówno z punktu widzenia ekonomicznego, gospodarczego, finansowego, jak i podatkowego. W tym celu często podejmują działania mające na celu obniżenie należnych podatków do zapłaty.

Taka optymalizacja podatkowa nie jest zabroniona przez przepisy pod warunkiem, że wykorzystuje się legalne środki. Jakie są obszary optymalizacji podatkowej, czyli w jaki sposób można obniżyć wysokość podatku VAT, PIT, a nawet składek ZUS ?

  Metody optymalizacji podatkowej można podzielić na dwie kategorie:  optymalizacja oparta o międzynarodowe planowanie podatkowe optymalizacja podatkowa oparta o polskie prawo.

Optymalizacja podatkowa oparta o międzynarodowe planowanie podatkowe.

Do tej kategorii można zaliczyć następujące metody:

 

1. Założenie/przeniesienie firmy za granicę

A dokładnie – do kraju, w którym zobowiązania podatkowe są niższe niż w kraju macierzystym przedsiębiorcy. Szczególną popularnością cieszą się tu tzw. raje podatkowe.

2. Zmiana rezydencji podatkowej     

Takie rozwiązanie przeznaczone jest przede wszystkim dla osób fizycznych. Polega ono na zmianie jurysdykcji, w ramach której opłaca się przewidziane lokalnym prawem podatki. Zmiana rezydencji podatkowej nie jest równoznaczna ze zmianą obywatelstwa ani miejsca zamieszkania.

3.    Trust  

W przypadku działań podejmowanych w ramach optymalizacji podatkowej, trust oznacza umowę pomiędzy donorem, czyli podmiotem przekazującym konkretny majątek, a tzw. trustee – podmiotem zarządzającym owym majątkiem. Trust ma za zadanie chronić majątek przed ewentualnymi wierzycielami, a z punktu widzenia optymalizacji podatkowej chroni przed nadmiernym opodatkowaniem majątku w przypadku jego dziedziczenia.

4. Utworzenie holdingu zagranicznego     

Holding to struktura w skład której wchodzą podmioty gospodarcze niezależne pod względem prawnym i organizacyjnym, ale finansowo i decyzyjnie zależne od podmiotu dominującego. Odpowiednio zorganizowany holding zagraniczny umożliwi taki przepływ kapitału, jaki zagwarantuje najniższe możliwe zobowiązania podatkowe

 5. Międzynarodowa struktura biznesowa

Jest to rozwiązanie podobne do holdingu zagranicznego, ale o wiele mniej rozbudowane i skomplikowane pod względem organizacyjnym. Przykładem może być spółka komandytowa, a dokładnie, popularna w naszym kraju, polska spółka komandytowa z maltańskim komplementariuszem.

6. Utworzenie fundacji prywatnej  

Jest to bezosobowa osoba prawna służąca przede wszystkim ochronie powierzonego jej majątku. Istnieją jurysdykcje, w których fundacje prywatne są całkowicie zwolnione z podatku dochodowego, co ma istotne znaczenie z punktu widzenia optymalizacji podatkowej.

Nowe przepisy uderzą w nierzetelnych przedsiębiorców

Ostanie zmiany w prawie podatkowym mają zwiększyć wpływy budżetowe głównie kosztem największych podmiotów na rynku. Zdaniem ustawodawcy, to właśnie ta grupa przedsiębiorców najczęściej może sobie pozwolić na tzw. „agresywną optymalizację”.

27,5 mld złotych. To kwota, która ma zasilić budżet państwa w latach 2018-2027 dzięki odbudowaniu źródeł dochodów z CIT. Jakich zmian mogą oczekiwać przedsiębiorcy? Projekt ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne zakłada m.in. powiązanie miejsca opodatkowania z miejscem uzyskiwania dochodu oraz określa reakcje na konkretne przykłady agresywnej optymalizacji podatkowej.

 

Przedsiębiorca nie uniknie opodatkowania:

Ustawodawca uzasadnia walkę z optymalizacją podatkową m.in. konstytucyjną zasadą sprawiedliwości podatkowej i powszechności opodatkowania w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej.

Różne zasady opodatkowania dochodów wynikającego z tożsamych z ekonomicznego punktu widzenia zdarzeń jest z opinii ustawodawcy naruszeniem konstytucyjnych zasad. Skąd biorą się różnice? Czy większe podmioty są uprzywilejowane?Ustawodawca doszukuje się przyczyn nierówności m.in. w dostępie do optymalizacji. Innymi słowy, którego przedsiębiorcę stać na płacenie niższych podatków w legalny sposób?

Ekonomiczna „opłacalność” tego typu działań wzrasta wraz z kwotą dochodów, których ma ona dotyczyć. Wynika to przede wszystkim z konieczności poniesienia, często znacznych, kosztów obsługi całego procesu. Na ich poniesienie mogą sobie pozwolić przede wszystkim duże przedsiębiorstwa. Stawia to je tym samym w uprzywilejowanej pozycji w stosunku do pozostałych podatników.

 

Resort finansów wymienia sposoby unikania opodatkowania przez największe firmy i korporacje międzynarodowe. Zalicza do nich m.in. nadmierne odsetki od pożyczek od podmiotów powiązanych, kreowanie strat kapitałowych czy fikcyjne usługi niematerialne, realizowane z udziałem podatkowych grup kapitałowych czy kontrolowanych spółek zagranicznych.

Zapowiada tym samym walkę z uchylaniem się od płacenia podatków i zapewnia nierzetelnych przedsiębiorców o swojej reakcji na konkretne zachowania, które skutkują niezasadnym obniżeniem bazy podatkowej.  Nowe źródło przychodów  W ustawie wyodrębniono źródło przychodów w postaci zysków kapitałowych oraz rozdzielono dochody uzyskiwane z tego źródła od pozostałych dochodów podatnika.

Chodzi o walkę ze sztucznym kreowaniem straty w operacjach gospodarczych dokonywanych z użyciem posiadanego majątku i obniżanie o wysokość takiej straty dochodów wygenerowanych w następstwie prowadzenia podstawowej działalności (działalności operacyjnej). Jaki skutek przyniesie rozdzielenie źródeł przychodów? 

Ustawodawca tłumaczy, że jeśli podatnik uzyska dochód z tytułu „zysków kapitałowych” i dochód z pozostałej działalności, to wówczas przedmiotem opodatkowania będzie łączny dochód uzyskany z obu tych źródeł. Jeśli jednak w jednym z tych źródeł podatnik odnotuje stratę, to opodatkowaniu podlega dochód uzyskany z jednego źródła, bez pomniejszania go o stratę poniesioną w drugim źródle przychodów.

 

Podatki płacone w miejscu, gdzie generowane są zyski

Taki jest cel wdrożenia unijnej dyrektywy ATAD. Transferowanie dochodu podatnika do podmiotów położonych w państwach stosujących preferencyjne reżimy opodatkowania to tylko jedna z praktyk zaliczającej się do działań zwanych optymalizacją podatkową. By przeciwdziałać takiemu mechanizmowi, jak również innym formom agresywnej optymalizacji podatkowej ustawodawca stawia na następujące działania:

• modyfikacja przepisów dotyczących tzw. niestatecznej kapitalizacji (thin cap), tj. przepisów przeciwdziałających nadmiernemu finansowaniu podatników długiem, co skutkuje erozją bazy podatkowej w państwie siedziby spółki zależnej oraz

• modyfikacja przepisów dotyczących unikania opodatkowania poprzez tworzenie kontrolowanych spółek zagranicznych (Controlled Foreign Company – CFC) w państwach, które stosują preferencyjne reżimy opodatkowania, w tym w tzw. rajach podatkowych,

• modyfikacja przepisów regulujących funkcjonowanie podatkowych grup kapitałowych (PGK),

• wprowadzenie przepisów limitujących – powyżej progu kwotowego, uwzględniającego potrzeby wynikające z działalności operacyjnej przedsiębiorstwa – wysokość kosztów uzyskania przychodów związanych z zawieranymi przez podatników podatku CIT umowami na określone usługi niematerialne;

• wprowadzenie tzw. minimalnego podatku dochodowego w odniesieniu do podatników posiadających nieruchomości komercyjne handlowo-usługowe oraz budynki sklasyfikowane jako biurowe – jednak wyłącznie o znacznej wartości, tj. takie, których wartość początkowa przekracza 10 mln zł. Podatek ten byłby odliczany od należnego CIT, co w praktyce oznacza neutralność dla podmiotów rzetelnie wypełniających zobowiązania podatkowe

Komornicy nie wiedzą jak prowadzić egzekucję z ziemi rolnej

Komornicy nie wiedzą, jak prowadzić egzekucję z nieruchomości rolnych. Brakuje bowiem przepisów

Od 30 kwietnia obowiązują przepisy ograniczające obrót nieruchomościami rolnymi. Okazuje się, że ustawodawca zapomniał w nich o egzekucji. Komornicy zastanawiają się więc obecnie, na jak zasadach ją prowadzić.

– Nowe przepisy nie wprowadziły żadnych zmian do procedury egzekucyjnej kodeksu postępowania cywilnego. Brakuje więc przepisów proceduralnych uwzględniających ograniczenia w obrocie ziemią rolną.

Ta apeluje więc o szybką nowelizację przepisów. W przeciwnym razie powstanie wielki bałagan.

Nie ma przepisów

Obecnie zbyć nieruchomość rolną można co do zasady tylko rolnikowi indywidualnemu, który spełnia określone kryteria. A gdy takiego nie ma, można zwrócić się do Agencji Nieruchomości Rolnych, by wyraziła zgodę na sprzedaż nieruchomości innej osobie.

Jednocześnie ustawa rolna przewiduje, że ograniczenia te obejmują także nabycie nieruchomości rolnych na podstawie orzeczenia organu egzekucyjnego, czyli sądu.

 

Problem jednak w tym, że nie ma przepisów, które choć słowem by wspomniały, kto i na jakim etapie procedury egzekucyjnej ma weryfikować potencjalnego nabywcę gruntu. Czy ma to zrobić komornik na etapie licytacji, czy też sąd, kiedy przysądza osobie, która wygrała licytację, prawo własności nieruchomości.

– Nie ma obecnie jednoznacznej odpowiedzi na to pytanie . – Komornicy zaś podzielili się na zwolenników jednego i drugiego poglądu.

Bez ograniczeń?

Według dr. Jarosława Świeczkowskiego, skoro ustawa rolna nie rozstrzyga tego problemu, to jej się w tym zakresie prawdopodobnie nie stosuje. Nabywcą działki rolnej z licytacji może być więc każdy, a nie tylko rolnik lub osoba, która otrzymała na to zgodę od ANR.

– Zbycie nieruchomości następuje na podstawie orzeczenia sądu. Jedyne ograniczenie zaś, jakie obowiązuje, dotyczy prawa pierwokupu na rzecz ANR  – Nie wiadomo jednak, kto miałby zawiadamiać ANR: sąd czy komornik.

Według niego brak precyzji ma jeszcze jeden skutek uboczny. Spowodował bowiem, że w przepisach pojawiła się furtka, dzięki której można próbować omijać ograniczenia narzucone przez ustawodawcę co do nabywców nieruchomości.

– Wystarczy, że zbywca dogada się z potencjalnym nabywcą.

Problem z interpretacją przepisów odbije się także na skuteczności egzekucji.

– Przy braku jasnych i precyzyjnych przepisów trudno będzie szybko i skutecznie zaspokoić dług – uważa Maciej Obrębski, adwokat.

Egzekucje w toku

Dodatkowo sprawę komplikuje fakt, że w nowych przepisach zabrakło uregulowań przejściowych. Nie wiadomo więc, według jakich zasad prowadzić egzekucje rozpoczęte przed 30 kwietnia: czy według starych reguł, czy już może według nowych.

Zdaniem dr. Jarosława Świeczkowskiego do egzekucji będących już w toku należy stosować nowe przepisy ograniczające obrót ziemią rolną. Nie wiadomo jednak, jak to robić.

Skąd się wzięły ograniczenia

1 maja przestały obowiązywać ograniczenia w nabywaniu polskiej ziemi rolnej oraz lasów przez obywateli UE.

Politycy bardzo obawiali się tej daty. Ich zdaniem gdy znikną zezwolenia, będzie dochodziło do masowego ich wykupu.

Postanowili więc temu zapobiec i wprowadzić ograniczenia w obrocie, i to nie tylko w wypadku państwowej ziemi rolnej i lasów, ale i prywatnych.

Nowe przepisy utrudniają obrót ziemią rolną Polakom, i to podwójnie. Nie dość bowiem, że są rygorystyczne, to jeszcze pełne luk i niedomówień. W praktyce więc ciągle pojawiają się kolejne problemy z ich stosowaniem. Chodzi o rozwody, zaciąganie kredytów czy też egzekucję z nieruchomości rolnych.

Ucieczka dłużnika w alimenty sposobem na wierzycieli?

Ostatnimi czasy powszechnym zjawiskiem staje się ucieczka dłużników od egzekucji, która polega na wyrażeniu zgody na bardzo wysokie alimenty. Te sytuacje dotyczą tych, którzy mają legalne dochody albo zamierzają dopiero je zalegalizować a jednocześnie są dłużnikami.

Ucieczka dłużnika w alimenty – korzyści 

Najczęściej żona dłużnika (choć zdarzają się przypadki, gdzie powództwa wnoszone są przez mężów) pozywa go o alimenty na dzieci oraz często także na siebie. Osoba zadłużona dobrowolnie zgadza się na obciążenie go alimentami w bardzo wysokich kwotach. Zazwyczaj wyznacza się taką sumę, aby po rozpatrzeniu dochodu dłużnika, pozostała kwota, która jest przepisowo wolna od zajęcia. Niestety organy wymiaru sprawiedliwości nie sprawdzają jaki majątek posiada dłużnik lub rodzina w rzeczywistości, a więc automatycznie wydają postanowienia w treści żądanej przez małżonkę kwoty.

Co mogą zrobić wierzyciele?

Niestety, w tej sytuacji wierzyciele są bezradni, gdyż obecne prawo nie zapewnia skutecznej ochrony przed alimentacyjnymi nadużyciami i nie zapewniają sukcesu w staraniach, nawet jeśli istnieją bezdyskusyjne dowody na celowe działanie dłużnika. Remitent nie może także doprowadzić do zmian czy uchylenia postanowienia sądu o obowiązku alimentacyjnym dłużnika.

Art. 300 kodeksu karnego stanowi, że osoby zagrożone niewypłacalnością lub upadłością nie mogą pozornie obciążać składników swojego majątku. W tym przypadku wierzyciel musi udowodnić pozorność obciążenia, co nie jest proste, w szczególności, że źródłem obciążenia jest ugoda sądowa. Często udowodnienie stanu faktycznego sprawy wymaga zaangażowania podmiotu zewnętrznego. Mowa tu oczywiście o sytuacji, gdzie dłużnik wciąż mieszka z rodziną i ta funkcjonuje prawidłowo. Ponadto, jeśli wierzyciel jest dostatecznie zmobilizowany i zdeterminowany, może odnieść się do art. 83 kodeksu cywilnego, który stanowi, że nieważne jest oświadczenie woli złożone drugiej stronie za jej zgodą dla pozoru. Choć także wymaga to dodatkowego przekonania sądu o złej woli małżonki dłużnika. Oba powyższe rozwiązania są niezwykle trudne do udowodnienia, ale są to niestety jedyne sposoby, aby wierzyciel miał jakąś szansę na odzyskanie długu.

 

Dominik Ciecierski

SKARGA NA CZYNNOŚCI KOMORNIKA

Od 8 września 2016 r. weszła w życie bardzo istotna zmiana: SKARGĘ NA CZYNNOŚCI KOMORNIKA składa się do KOMORNIKA.

Przed zmianami skargę składało się  do sądu przy którym działał komornik właściwy miejscowo  dla miejsca zamieszkania lub siedziby dłużnika nawet jeśli egzekucję prowadził Komornik spoza właściwości ogólnej. Następnie sąd przesyłał skargę komornikowi który w terminie 3 dni zobowiązany był na nią sądowi odpowiedzieć lub ją uwzględnić.

Obecnie skargę na czynności komornika składa się bezpośrednio do komornika który dokonał lub zaniechał czynności. Komornik może uwzględnić skargę lub w razie nieuwzględnienia przekazać wraz z uzasadnieniem do właściwego sądu, którym jest sąd właściwy miejscowo z uwagi na miejsce zamieszkaniu lub siedzibę dłużnika.

W art. 767 § 5 KPC nałożono na komornika obowiązek sporządzenia w terminie 3 dni pisemnego uzasadnienia zaskarżonej czynności (lub jej braku) i przekazania wraz z aktami sprawy do sądu.

Niektórzy dopatrują się pozytywów tej zmiany, uznając, że taka procedura znacznie przyspieszy rozpatrzenie skargi i zwiększa prawdopodobieństwo jej uwzględnienia przez komornika. Komornik o uwzględnieniu skargi zawiadamia tylko skarżącego i zainteresowanych w sprawie, natomiast nie ma obowiązku informowania sądu.

Pojawiają się również głosy negatywne, takie jak obawa skarżących przed tym, czy komornik przekaże skargę do sądu, czy przekaże komplet dokumentów załączonych do skargi, czy uczyni to w przewidzianym przepisami prawa terminie.

Już wiemy, że termin 3 dni, o którym mowa powyżej jest terminem instrukcyjnym, a jego przekroczenie nie powoduje negatywnych skutków procesowych.  Niestety termin ten nie jest przestrzegany przez komorników, co wydłuża całe postępowanie skargowe, niosąc za sobą czasami poważne konsekwencje dla skarżącego. Warto przy tym wspomnieć, że podstawowym celem zmian przepisów dotyczących skargi na czynności komornika była poprawa szybkości postępowania.

Przypominamy również:

  1. skargę może złożyć strona lub inna osoba, której prawa zostały przez czynności lub zaniechanie komornika naruszone bądź zagrożone,
  2. skarga na czynność komornika powinna czynić zadość wymaganiom pisma procesowego oraz określać zaskarżoną czynność lub czynność, której zaniechano, jak również wniosek o zmianę, uchylenie lub dokonanie czynności wraz z uzasadnieniem,
  3. skargę wnosi się w terminie tygodniowym od dnia dokonania czynności, gdy strona lub osoba, której prawo zostało przez czynność komornika naruszone bądź zagrożone, była przy czynności obecna lub była o jej terminie zawiadomiona; w innych przypadkach – od dnia zawiadomienia o dokonaniu czynności strony lub osoby, której prawo zostało przez czynność komornika naruszone bądź zagrożone, a w braku zawiadomienia – od dnia powzięcia wiadomości przez skarżącego o dokonanej czynności,
  4. skargę na zaniechanie przez komornika dokonania czynności wnosi się w terminie tygodniowym od dnia, w którym skarżący dowiedział się, że czynność miała być dokonana,
  5. skarga nie przysługuje na zarządzenie komornika o wezwaniu do usunięcia braków pisma, na zawiadomienie o terminie czynności oraz na uiszczenie przez komornika podatku od towarów i usług,
  6. skarga podlega opłacie w wysokości 100 zł, można ją uiścić przez naklejenie znaków opłaty sądowej lub dokonanie przelewu na konto sądu; jeżeli skarga zostanie wniesiona bez dokonania opłaty, wówczas sąd wezwie do jej uiszczenia po przekazaniu mu skargi przez komornika,
  7. przepisy dotyczące składania skargi na czynność komornika i jej rozpoznawania to artykuły od 767 do 7673 Kodeksu postępowania cywilnego.

Firma w Anglii

Polacy założyli w Wielkiej Brytanii już 40 tys. firm. Pod tym względem jesteśmy w czołówce nacji, które prowadzą działalność na Wyspach. Co skłania naszych rodaków do tego, by swoje przedsiębiorcze talenty rozwijali właśnie tam i jaka jest ich opinia o Brexicie?

W ubiegłorocznym rankingu Doing Business Wielka Brytania zajęła szóste miejsce, ustępując tylko takim krajom jak Singapur czy Nowa Zelandia, a wyprzedzając m.in. Stany Zjednoczone. Na tak wysoką pozycję w zestawieniu Banku Światowego „Wyspiarze” zapracowali przede wszystkim niskimi obciążeniami podatkowymi dla biznesu oraz przyjazną administracją. Czy perspektywa Brexitu może zmienić ten obraz?

Atrakcyjne podatki

Jednym z kluczowych czynników zachęcających imigrantów z Polski do zakładania firmy w Wielkiej Brytanii są niskie obciążenia podatkowe.

Na przestrzeni ostatnich 15 lat kwotę wolną podwyższano tam 13 razy.

W Polsce pozostaje ona bez zmian od 6 lat i wynosi obecnie 3091 zł.

Dla porównania na Wyspach w roku 2016 kwota wolna została ustalona na poziomie 11 tys. funtów, a w następnym roku obywateli czeka podwyżka do poziomu 11,5 tys. funtów (ok. 64,7 tys. zł).

Kwota wolna będzie więc 20-krotnie wyższa niż w Polsce.

Ponadto zmienią się progi podatkowe – drugi (stawka 40%) zaczynać się będzie od 43 tys. funtów dochodu rocznie w 2016-17 i 45 tys. funtów w latach 2017-18 (obecnie 42 385 funtów).

Trzeci próg (45% powyżej 150 tys. funtów) pozostaje bez zmian.

Tak skonstruowany system podatkowy spowoduje, że 600 tys. małych firm działających w Wielkiej Brytanii nie zapłaci żadnych podatków dochodowych. To najlepsze wytłumaczenie rosnącej liczby przedsiębiorców z Polski wybierających Wielką Brytanię jako miejsce prowadzenia własnej firmy.

 

Przelew do ZUS, gdy jest dochód

Sytuacja, w której startujący przedsiębiorca płaci składki do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dopiero, gdy jego firma generuje dochody to w Polsce wciąż wymarzony, ale nierealny scenariusz. Jednak to, co niemożliwe u nas, od dawna obowiązuje w Wielkiej Brytanii. Właściciel firmy nie wykonuje przelewu do ZUS, gdy jego działalność nie przynosi dochodów. Dla porównania w Polsce właściciel jednoosobowej firmy płaci od pierwszego składki, których suma wynosi blisko 500 zł. Środki znikają z firmowego konta niezależnie od tego, czy firma jest dochodowa. To samo przedsiębiorstwo na Wyspach miesięcznie odprowadza 11 funtów, a więc około 63 zł. W przypadku gdy dochód tej firmy przekracza kwotę 4 745 funtów, wówczas przedsiębiorca płaci składkę tzw. National Insurance Contributions Class 4 w wysokości 8 proc. dochodu przekraczającego tą kwotę. Jeśli dochód przekracza 31 tys. funtów, wówczas od kwoty powyżej tej sumy firma płaci dodatkowo 1 proc. składki. Dopiero wraz z wzrostem dochodów rosną obciążenia firm wobec ZUS oraz fiskusa.

Przyjazne urzędy

Proces rejestracji firmy w UK odbywa się przez internet i wszystkie inne formalności też nie przysparzają problemów. Większość spraw załatwia się online lub przez telefon. Młody przedsiębiorca może także skorzystać z możliwości założenia firmy na próbę. W tym okresie początkujący biznesmen może podjąć ostateczną decyzję, czy kontynuuje działalność, czy ona wygasa.

– Nastawienie brytyjskich urzędników jest bardzo pozytywne i pomocne – wiedzą, że są od tego, aby pomóc przedsiębiorcy rozwijać jego biznes. We wszystkich gospodarkach świata większość wpływów do budżetu pochodzi z sektora małych i średnich przedsiębiorstw i mam wrażenie, że brytyjscy urzędnicy mają tego pełną świadomość – mówi dla portalu MamBiznes.pl Jacek Ostrowski. Polak, który od 10 lat prowadzi biznes na Wyspach dodaje, że urzędnicy działają w Wielkiej Brytanii według zasady: ty jako przedsiębiorca rozwijaj się, płać większe podatki i zwiększaj zatrudnienie – a my jesteśmy tu, żeby ci pomóc

Biznes w UK a Brexit

– Moja działalność to agencja reklamowa dla polskich firm. Gdyby UK wyszła z Unii jest spore prawdopodobieństwo, że ten sektor mógłby stanąć w miejscu.

Przedsiębiorca z Polski przyznaje, że brakuje w mediach informacji na temat tego, co stanie się z firmą, jeśli w referendum Brytyjczycy zadecydują o opuszczeniu Unii Europejskiej. – Prywatnie dostajemy dużo ulotek na temat możliwych wyników referendum, ale jako firma nie otrzymaliśmy żadnych materiałów, co by to mogło znaczyć dla biznesu. Mimo iż ten aspekt martwi go najbardziej, to nie przeszkodziło w podjęciu działań wyprzedzających. – Myśląc rozwojowo, otworzyliśmy niedawno angielską wersję, by móc rozszerzyć swoją bazę klientów. To powinno

pomóc przy ewentualnym zmniejszonym rynku Polonii na Wyspach .

Sposoby na sprzedaży wierzytelności

Sprzedaż wierzytelności następuje w drodze tzw. cesji (przelewu) wierzytelności, czyli przeniesienia długu w drodze umowy na osobę trzecią. Najczęściej tego typu zobowiązanie ma charakter odpłatny. Zatem na umowę powinny składać się m.in. szczegółowe warunki zapłaty (określenie ceny i wyznaczenie terminu płatności) oraz sposoby wyjaśniania ewentualnych sporów.

Bardzo ważną kwestią jest zamieszczenie w umowie odpowiedniej klauzuli mówiącej o tym, czy dana cesja jest zwrotna czy bezzwrotna.

Skutkiem zawarcia umowy cesji zwrotnej jest czasowe przeniesienie własności wierzytelności na podmiot windykacyjny. Występowanie jako właściciel na każdym etapie procesu ściągania długu może wywołać określony efekt psychologiczny u dłużnika – zwieńczony skutecznym odzyskaniem pieniędzy.

W przypadku cesji zwrotnej należy dookreślić zapisy w przedmiocie odnoszącym się do zwrotu przelewu. Przykładowe postanowienia umowne mogą dotyczyć sprawy zatajenia ważnych informacji czy też braków w dokumentach.

Z punktu widzenia przedsiębiorcy korzystną opcją wydaję się być zawarcie umowy cesji bezzwrotnej. Jednakże ważne jest przy tym to by wierzytelność istniała w sposób bezsporny.

Skarga dłużnika na opis i oszacowanie nieruchomości. Drugi etap egzekucji z nieruchomości

Skarga dłużnika na opis i oszacowanie nieruchomości. Drugi etap egzekucji z nieruchomości

Komornik dokonał zajęcia nieruchomości, która jest Twoją własnością, a biegły dokonał opisu i oszacowania, z którym się nie zgadzasz? Wartość nieruchomości została obniżona, a sama nieruchomość została źle opisana? Możesz zaskarżyć opis i oszacowanie nieruchomości! Jak to zrobić?

Opis i oszacowanie nieruchomości

Po zajęciu nieruchomości w celu przeprowadzenia jej sprzedaży komornik zleca wykonanie opisu i oszacowania zajętej w toku postępowania nieruchomości. Jest to drugi etap egzekucji z nieruchomości.

Do opisu i oszacowania Komornik może przystąpić dopiero po upływie dwóch tygodni od dnia doręczenia dłużnikowi wezwania do zapłaty. W wezwaniu Komornik przeważnie informuje dłużnika o dokonanym zajęciu nieruchomości, wzywa do zapłaty zaległości i informuje, że po bezskutecznym upływie przystąpi do opisu i oszacowania nieruchomości. Dodatkowo, na dwa tygodnie przed rozpoczęciem opisu i oszacowania, Komornik musi o terminie powiadomić uczestników postępowania stosownym zawiadomieniem lub obwieszczeniem. A zatem opis i oszacowanie nastąpi co najmniej po upływie jednego miesiąca od zajęcia nieruchomości.

Opis i oszacowanie nieruchomości jest realizowane w celu dokładnego określenia wartości nieruchomości oraz praw związanych z nieruchomością.

Ma to znaczenie dla bezpieczeństwa wszystkich uczestników postępowania:

  • nabywcy – bo szczegółowo opisuje się stan nieruchomości, w tym również jej stan prawny
  • dłużnika – bo biegły nie może zaniżyć ceny
  • wierzyciela – bo biegły nie może zawyżyć ceny

Oszacowania dokonuje powołany przez Komornika biegły, czyli rzeczoznawca majątkowy. Dokonuje on określenia wartości nieruchomości, a także maszyn i urządzeń trwale związanych z nieruchomością. W oszacowaniu rzeczoznawca osobno przedstawia jednak wartość samej nieruchomości, a osobno wartość budowli i innych urządzeń. Umieszcza również informacje o prawach obciążających nieruchomość (np. prawie służebności). Wszystko to w celu dokładnego określenia ogólnej wartości nieruchomości, która ma znaczenie w dalszym toku postępowania, czyli w licytacji nieruchomości.

Co możesz zrobić jeżeli nie zgadzasz się w wyceną rzeczoznawcy, który źle opisał nieruchomość lub pominął niektóre jej składniki, które mają znaczenia dla określenia ceny nieruchomości?

Jeżeli nie zgadzasz się z dokonanym oszacowaniem koniecznie powinieneś złożyć skargę na opis i oszacowanie nieruchomości, w której wskażesz wszelkie nieścisłości, w tym pominięcie przez rzeczoznawcę według Ciebie istotnych właściwości nieruchomości, maszyn czy też budynków stanowiących jej składniki (wszystko, co według Twojej opinii spowodowało zaniżenie wartości nieruchomości). Warto w celach porównawczych przedstawić ogłoszenia dotyczące sprzedaży podobnych nieruchomości na tym terenie, w których cena sprzedaży jest wyższa niż wskazana przez biegłego.

Najczęstsze błędy biegłych, jakie pojawiają się przy opisie i oszacowaniu to:

  • niedokładny opis nieruchomości powodujący jej niedoszacowanie np. pominięcie nakładów zwiększających wartość nieruchomości w stosunku do nieruchomości podobnych (jeśli komornik nie uwzględnił tego, że w licytowanym mieszkaniu jest np. świeżo wyremontowana kuchnia i łazienka)
  • przyjęcie do cen nieruchomości wadliwych transakcji dotyczących innych nieruchomości (np. przyjęcie transakcji dotyczących nieruchomości rolnych dla sprzedaży mieszkania, przyjęcie nieruchomości za małych, które prowadzi zwykle do zaniżenia globalnej ceny, ale zawyżenia ceny za m2, albo porównywanie ceny identycznego mieszkania w centrum miasta z mieszkaniem w okolicach podmiejskich)
  • nieuwzględnienie różnic pomiędzy nieruchomością wycenianą, a innymi przyjętymi do porównania –  np. jeśli mieszkanie w pełni wyposażone porównywane jest z lokalem w stanie deweloperskim

Im większa wartość wskazana przez rzeczoznawcę tym większe szanse, że po zlicytowaniu nieruchomości kwota uzyskana z jej sprzedaży pozwoli na zaspokojenie większej ilości wierzycieli lub że po zaspokojeniu wszystkich wierzycieli otrzymamy jeszcze zwrot części wynagrodzenia uzyskanego z jej sprzedaży.

W jakim czasie można zaskarżyć opis i oszacowanie nieruchomości?

Aby zaskarżyć opis i oszacowanie nieruchomości masz zaledwie dwa tygodnie od dnia jego ukończenia!

Przez „ukończenie opisu i oszacowania” rozumie się podpisanie przez Komornika protokołu opisu i oszacowania. Termin ten zostanie wskazany uczestnikom postępowania w zawiadomieniu lub obwieszczeniu, o których mowa była powyżej. Jeżeli jednak Komornik nie ukończył opisu i oszacowania we wskazanym terminie, powinien zawiadomić uczestników o ukończeniu tej czynności.

Jeżeli Sąd uwzględni skargę dłużnika, poleci Komornikowi sporządzenie nowego opisu i oszacowania albo ich uzupełnienie. Sam Sąd również może zmienić opis i oszacowanie.

Podstawa prawna:

Art. 942. Dokonanie opisu i oszacowania zajętej nieruchomości

Po upływie terminu określonego w wezwaniu dłużnika do zapłaty długu, komornik na wniosek wierzyciela dokonuje opisu i oszacowania zajętej nieruchomości.

Art. 943. Obowiązek dołączenia dokumentów

§ 1. Przy wniosku o dokonanie opisu i oszacowania wierzyciel powinien:
1) złożyć wyciąg – a w razie potrzeby odpis księgi wieczystej albo zaświadczenie sądu wystawione na podstawie zbioru dokumentów prowadzonego dla nieruchomości, zawierające wskazanie jej właściciela i wykaz ujawnionych w tym zbiorze obciążeń, jeżeli zaś nieruchomość jest objęta katastrem nieruchomości – także odpowiedni wyciąg;
2) wskazać miejsce zamieszkania uczestników postępowania.
§ 2. Jeżeli nieruchomość nie ma księgi wieczystej, wierzyciel powinien złożyć inny dokument stwierdzający własność dłużnika.
§ 3. Dokumentów wskazanych w paragrafie poprzedzającym może żądać od właściwych organów także komornik.

Art. 945. Zawiadomienia i obwieszczenia komornika o terminie opisu i oszacowania nieruchomości

§ 1. O terminie opisu i oszacowania komornik zawiadamia znanych mu uczestników.
§ 2. Komornik wzywa ponadto przez obwieszczenie publiczne w budynku sądowym i w lokalu wójta (burmistrza, prezydenta miasta) uczestników, o których nie ma wiadomości, oraz inne osoby, które roszczą sobie prawa do nieruchomości i przedmiotów razem z nią zajętych, aby przed ukończeniem opisu zgłosiły swoje prawa.
§ 3. Zawiadomienia i obwieszczenia powinny być dokonane nie później niż na dwa tygodnie przed rozpoczęciem opisu.
§ 4. Jeżeli opis i oszacowanie nie zostały ukończone w terminie podanym w zawiadomieniu, komornik o ukończeniu opisu i oszacowania zawiadomi znanych mu uczestników oraz dokona obwieszczenia stosownie do § 2.

Art. 946. Egzekucja z wydzielonej części nieruchomości zajętej

§ 1. Na wniosek wierzyciela lub dłużnika, zgłoszony nie później niż podczas opisu i oszacowania, jak również z urzędu może być wystawiona na licytację wydzielona część zajętej nieruchomości, której cena wywołania wystarcza na zaspokojenie wierzyciela egzekwującego. O wydzieleniu rozstrzyga komornik po oszacowaniu nieruchomości.
§ 2. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.
§ 3. W razie wydzielenia części, dalsze postępowanie co do reszty nieruchomości będzie zawieszone do czasu ukończenia licytacji wydzielonej części.

Art. 947. Protokół opisu i oszacowania

§ 1. W protokole opisu i oszacowania komornik wymieni:
1) oznaczenie nieruchomości, jej granice, a w miarę możności jej obszar oraz oznaczenie księgi wieczystej lub zbioru dokumentów;
2) budowle i inne urządzenia ze wskazaniem ich przeznaczenia gospodarczego oraz przynależności nieruchomości, jak również zapasy objęte zajęciem;
3) stwierdzone prawa i obciążenia;
4) umowy ubezpieczenia;
5) osoby, w których posiadaniu znajduje się nieruchomość, jej przynależności i pożytki;
6) sposób korzystania z nieruchomości przez dłużnika;
7) oszacowanie z podaniem jego podstaw;
8) zgłoszone prawa do nieruchomości;
9) inne szczegóły istotne dla oznaczenia lub oszacowania nieruchomości.
§ 11. Jeżeli na ruchomościach, wierzytelnościach lub prawach zajętych wspólnie z nieruchomością ustanowiony został zastaw rejestrowy, w opisie należy wymienić przedmiot obciążony zastawem rejestrowym oraz wierzytelność, którą zastaw ten zabezpiecza.
§ 2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy sposób przeprowadzenia opisu i oszacowania nieruchomości, mając na względzie zapewnienie prawidłowej wyceny nieruchomości oraz sprawność postępowania i skuteczność egzekucji.

Art. 948. Opis i oszacowanie nieruchomości

§ 1. Oszacowania nieruchomości dokonuje powołany przez komornika biegły uprawniony do szacowania nieruchomości na podstawie odrębnych przepisów. Jeżeli jednak nieruchomość była w okresie sześciu miesięcy przed zajęciem oszacowana dla potrzeb obrotu rynkowego i oszacowanie to odpowiada wymogom oszacowania nieruchomości w egzekucji z nieruchomości, nowego oszacowania nie dokonuje się.
§ 11. Jeżeli wniosek o wszczęcie nowej egzekucji złożono w terminie trzech lat od daty umorzenia postępowania, w którym dokonano opisu i oszacowania nieruchomości, komornik dokona nowego opisu i oszacowania tylko na wniosek wierzyciela lub dłużnika. Dłużnik może złożyć taki wniosek w terminie dwóch tygodni od daty doręczenia mu wezwania do zapłaty, o czym należy go pouczyć przy doręczeniu wezwania.
§ 2. W oszacowaniu należy podać osobno wartość nieruchomości, budowli i innych urządzeń, przynależności i pożytków oraz osobno wartość całości, jak również wartość części nieruchomości, która w myśl art. 946 egzekucja z wydzielonej części nieruchomości zajętej została wydzielona celem wystawienia oddzielnie na licytację. Wartości powyższe należy podać tak z uwzględnieniem, jak i bez uwzględnienia praw, które pozostają w mocy bez zaliczenia na cenę nabycia, oraz wartości praw nie określonych sumą pieniężną obciążających nieruchomość, w szczególności świadczeń z tytułu takich praw.
§ 3. Opisem i oszacowaniem należy objąć z osobna każdą nieruchomość stanowiącą przedmiot egzekucji, jeżeli jest ona wpisana do odrębnej księgi wieczystej lub prowadzony jest dla niej odrębny zbiór dokumentów. Jeżeli jednak postępowania egzekucyjne toczące się co do kilku nieruchomości tego samego dłużnika, wpisanych do oddzielnych ksiąg wieczystych lub dla których prowadzone są odrębne zbiory dokumentów, połączone zostały w jedno postępowanie, to w przypadku gdy nieruchomości te stanowią całość gospodarczą, należy opisać i oszacować tę całość i każdą z nieruchomości z osobna.

Art. 949. Oznaczenie wartości spornych rzeczy

Jeżeli zostały zgłoszone prawa osób trzecich do nieruchomości, budowli lub innych urządzeń, przynależności lub pożytków albo gdy rzeczy takie znajdują się we władaniu osób trzecich, oznacza się osobno wartość rzeczy spornej, osobno wartość całości po wyłączeniu tej rzeczy, wreszcie osobno wartość całości tak z uwzględnieniem, jak i bez uwzględnienia praw, które pozostają w mocy bez zaliczenia na cenę nabycia, oraz wartości praw nie określonych sumą pieniężną, obciążających nieruchomość, w szczególności świadczeń z tytułu takich praw.

Art. 950. Termin do zaskarżenia opisu i oszacowania nieruchomości

Termin zaskarżenia opisu i oszacowania wynosi dwa tygodnie i liczy się od dnia jego ukończenia. Jeżeli opis i oszacowanie nie zostały ukończone w terminie podanym w zawiadomieniu termin do zaskarżenia liczy się od dnia doręczenia uczestnikowi zawiadomienia, o którym mowa w art. 945 zawiadomienia i obwieszczenia komornika o terminie opisu i oszacowania nieruchomości, § 4, a dla uczestników, którym nie doręczono zawiadomienia, od dnia obwieszczenia o ukończeniu. Na postanowienie sądu przysługuje zażalenie.

Art. 951. Dodatkowy opis i oszacowanie nieruchomości

Jeżeli w stanie nieruchomości pomiędzy sporządzeniem opisu i oszacowania a terminem licytacyjnym zajdą istotne zmiany, na wniosek wierzyciela lub dłużnika może nastąpić dodatkowy opis i oszacowanie.

Jak się bronić przed komornikiem?

Jeżeli otrzymałeś zawiadomienie o wszczęciu egzekucji lub postanowienie o wyznaczeniu licytacji, zapewne próbujesz jeszcze coś zrobić. Czasami istnieją skuteczne sposoby, aby pozbawić wierzyciela prawa do twojego majątku, a komornika zmusić do wypłaty odszkodowania za swoje działanie.

jak się bronić przed komornikiem

Postępowanie egzekucyjne jest prowadzone na postawie tytułu wykonawczego z klauzulą wykonalności. Nie oznacza to jednak, że wydana przez sąd decyzja jest ostateczna, a wszystkie działania komornika (lub ich brak) – bezkarne.

Read More

antywindykacja.tv

antywindykacja.tv – to nowy niezależny serwis informacyjny, w którym będą emitowane autorskie reportaże o ludzkich dramatach rozgrywających się tuż obok nas.

Po obejrzeniu materiału zaproszeni do studia eksperci będą dyskutować o danej sprawie, jej ogólniejszych konsekwencjach oraz o innych tego typu przypadkach, a także wskazywać, jak państwo może pomóc ludziom, których te dramaty spotkały i co trzeba zmienić w obowiązującym prawie.

Read More