Wprowadzenie


 

31 grudnia 2014 r. weszły w życie przepisy zmieniające ustawę Prawo upadłościowe i naprawcze1 (dalej jako „p.u.n.”), w zakresie postępowania upadłościowego osób nieprowadzących działalności gospodar- czej (tzw. upadłości konsumenckiej). Jest to bardzo istotna zmiana, która ułatwia możliwość składania wniosków o ogłoszenie upadłości konsumentów, a także ich ogłaszania oraz wprowadza możliwość za- warcia przez niewypłacalnych konsumentów układu ze swoimi wierzycielami.

Znowelizowane przepisy nie wprowadzają automatyzmu w ogłaszaniu upadłości konsumenckiej – po- stępowanie to nadal pozostaje postępowaniem sądowym. Każdorazowo konsument musi spełnić szereg przesłanek, które podlegają indywidualnej ocenie przez rozpatrujący wniosek sąd.

Znajomość podstawowych przepisów, konsekwencji prawnych i majątkowych związanych z tym po- stępowaniem, pomoże w podjęciu świadomej decyzji o złożeniu wniosku o ogłoszeniu upadłości kon- sumenckiej. Zachęcamy do wnikliwego zapoznania się z informacjami zawartymi w niniejszej broszu- rze – poprawnie przygotowany i pozbawiony braków formalnych wniosek pozwala zaoszczędzić czas za- równo zainteresowanemu jak i sądowi.

 

UPADŁOŚĆ KONSUMENCKA JAKO SPOSÓB NA WYJŚCIE Z DŁUGÓW

W pierwszej dekadzie nowego tysiąclecia, zaciąganie kredytów w naszym kraju stało się łatwe jak nigdy wcześniej. Rosnące jak grzyby po deszczu „chwilówki”, łatwość zaciągania zobowiązań finansowych we frankach szwajcarskich – wszystko to spowodowało, że wiele osób zbyt pochopnie decydowało się na wsparcie finansowe, co kończyło się tragicznie. Co roku w naszym kraju notuje się tysiące przypadków finansowej niewydolności. Jednak pod koniec ubiegłego roku pojawiło się światełko nadziei, które całkowicie zmieniło układ sił między wierzycielem a dłużnikiem.

Ostatniego dnia grudnia 2014 zostały bowiem wprowadzone przepisy nowelizujące Prawo upadłościowe i naprawcze (p.u.n.), w zakresie tzw. upadłości konsumenckiej. Warto wyjaśnić kilka najistotniejszych kwestii dotyczących tych zmian, gdyż wyższa świadomość prawna wśród społeczeństwa może pozwolić na uniknięcie finansowych tarapatów i konfliktów prawnych.

Upadłość konsumencka jest to postępowanie sądowe przewidziane dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, którzy stali się niewypłacalni. Posiada ona jedną zasadniczą funkcję:

  • umorzenie w całości lub części długów konsumenta w stosunku do wierzyciela

Co jednak powoduje, że nowe przepisy z końca 2014 roku uznawane są za tak rewolucyjne?

  1. Czemu nowelizacja działa na korzyść dłużnika?

Ponieważ jej celem jest nie tylko spłacenie długów, lecz także wydostanie konsumenta z błędnego koła finansowego zadłużenia.

  1. Ile to kosztuje?

Żeby móc zacząć starania o upadłość konsumencką należy mieć 30 zł. Jest to cena za opłacenie wniosku, który dłużnik musi złożyć w Sądzie Rejonowym. Pozostałe koszty mogą być skredytowane przez Skarb Państwa, co znaczy tyle, że będzie się je spłacać tak samo jak dalszą część należności dla pozostałych wierzycieli.

  1. Jaka jest rola sądu?

W przypadku znowelizowanej upadłości konsumenckiej, sąd może prawie wszystko. Może on umorzyć część długów konsumenta, lub ich całość jeśli uzna to za stosowne. Ma prawo ustalić plan spłaty zobowiązań dłużnika z korzyścią dla konsumenta. Po kilku latach uczciwego wywiązywanie się ze spłat, długi mogę zostać nawet całkowicie wyzerowane.

  1. Jakie korzyści niesie za sobą upadłość konsumencka?

Nowe przepisy wyposażyły dłużnika w narzędzie nacisku na wierzyciela. Do czasu nowelizacji, konsument był zdany na ich decyzje, – dziś może starać się przekonać dłużnika o dojście do porozumienia, – w przeciwnym razie, po złożeniu przez konsumenta wniosku o upadłość, wierzyciel może stracić część swoich należności.

  1. Czy będę miał dach nad głową?

Jeżeli w skład majątku dłużnika wchodzi mieszkanie lub dom z sprzedaży nieruchomości wydziela się dłużnikowi sumę pieniędzy odpowiadającą czynszowi najmu lokalu mieszkalnego w tej samej lub sąsiedniej miejscowości za okres od dwunastu do dwudziestu czterech miesięcy.

Aby móc podlegać pod upadłość konsumencką, konsument każdorazowo musi spełnić szereg warunków, które są indywidualnie rozpatrywane przez sąd. Sąd odmawia wniosków o upadłość konsumencką tylko i wyłącznie wtedy, gdy dojdzie do konkluzji, że zadłużenie wzrosło lub powstało poprzez „rażące zaniedbanie” klienta. „Rażące zaniedbanie” jest sformułowaniem bardzo nieostrym, stąd prawdopodobieństwo odrzucenia przez sąd naszego wniosku nie należy do wysokich. Co oczywiste, koniecznie jest też ustalenie, że dłużnik zarówno przed zaciągnięciem zadłużenia oraz w trakcie trwania postępowania działał zgodnie z prawem. Następstwem upadłości konsumenckiej jest całkowite oddłużenie konsumenta. Do wszczęcia postępowania dojdzie wtedy kiedy dłużnik faktycznie nie ma żadnych możliwości aby dokonać spłaty swoich należności. W toczącym się postępowaniu dochodzi do sprzedaży majątku konsumenta. Za kasację majątku odpowiada powołany do tego syndyk, który dokonuje spisu majątku dłużnika, następnie spieniężą go a uzyskane pieniądze przekazuje wierzycielom.

Aby wniosek mógł zostać rozpatrzony musi się składać z pewnych stałych elementów, do których należą:

a) imię, nazwisko, PESEL, adres zamieszkania

b) wykaz majątku z oszacowaną wartością jego składowych

c) wskazanie miejsc w których znajduje się majątek dłużnika

d) dane wierzycieli oraz podanie przysługujących im należności

e) wskazanie okoliczności które uzasadniają złożenie wniosku

d) pisemne oświadczenie konsumenta, że nie zachodzą przesłanki mogące zablokować procedurę upadłości wskazane w artykule 491 ust. 2 i 3 p.u.n.

Przykładowy wniosek wraz z potrzebnymi załącznikami można znaleźć na stronie internetowej ministerstwa sprawiedliwości: www.ms.gov.pl

Jeśli sąd ogłosi upadłość konsumencką, dłużnik będzie zobowiązany spłacić należności w czasie nie dłuższym niż 36 miesięcy.

 

Postępowanie egzekucyjne w przypadku upadłości

 

Upadłość firmy – jak i kiedy to ogłosić?


 

  • Jaka jest podstawa prawna ogłoszenia upadłości?
  • Kto ma prawo do ogłoszenia upadłości?
  • Kiedy ogłosić upadłość?
  • Upadłość likwidacyjna czy układ naprawczy?
  • Jak i gdzie złożyć wniosek o upadłość?
  • Jakie są konsekwencje ogłoszenia upadłości?

 

Czym jest upadłość konsumencka


Upadłość konsumencka jest postępowaniem sądowym przewidzianym dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (konsumentów), którzy stali się niewypłacalni. Niewypłacalność to stan, w którym dłużnik nie jest w stanie wykonywać swoich wymagalnych zobowiązań pieniężnych (art. 11 ust. 1 p.u.n.) – np.: nie ma pieniędzy na jednoczesny zakup środków codziennego użytku oraz spłatę pożyczki. Upadłość konsumencka ma dwie zasadnicze funkcje:

  •  oddłużenie niewypłacalnego konsumenta – umorzenie całości lub części długów konsumenta w sto- sunku do jego wierzycieli, których konsument nie jest, ani nie będzie w stanie zapłacić,
  • windykację (odzyskanie) należności od niewypłacalnego konsumenta przez jego wierzycieli.

Funkcja oddłużeniowa


Upadłość konsumencka umożliwia zwolnienie konsumenta z długów. Prowadzi ona bowiem do umorzenia zobowiązań, które powstały przed dniem ogłoszenia upadłości i nie zostały zaspokojone w postępowaniu upadłościowym lub w wyniku wykonania planu spłaty. Możliwe jest również, w wyjątkowych sytuacjach, oddłużenie konsumenta bez wykonywania planu spłaty.

W konsekwencji, ostatecznym efektem postępowania upadłościowego jest całkowite zwolnienie konsu- menta z długów. Jednak warunkiem skorzystania z tej możliwości jest ustalenie, że konsument zarów- no przed ogłoszeniem upadłości jak i w toku postępowania działa uczciwie i zgodnie z prawem. Oznacza to, że nie uzyska ogłoszenia upadłości, ani oddłużenia ten, kto doprowadził do swojej niewypłacal- ności umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa, podejmował działania na szkodę swoich wierzycieli, w toku postępowania ukrywał majątek lub nie wykonywał innych obowiązków wynikających z ustawy.

Funkcja windykacyjna


Do wszczęcia postępowania dojdzie tylko w sytuacji, w której konsument faktycznie nie może zapłacić należności w stosunku do swoich wierzycieli. Chodzi o to, aby zamiast indywidualnych postępowań sądowych i egzekucyjnych doprowadzić do łącznego i równego zaspokojenia roszczeń (wymagalnych jak i nie wymagalnych) wierzycieli konsumenta skumulowanych w jedno postępowanie. W postępowaniu upadłościowym dochodzi bowiem do likwidacji (sprzedaży) całego albo części majątku konsumenta. Tak uzyskane środki przekazuje się na zaspokojenie roszczeń wierzycieli, którzy w określonym czasie zgłosili istnienie swojej wierzytelności do sędziego-komisarza. Likwidację majątku przeprowadza wy- znaczony przez sąd syndyk, który:

[a] dokonuje spisu całego majątku konsumenta;
[b] weryfikuje zgłaszane przez wierzycieli konsumenta roszczenia;

[c] spienięża majątek konsumenta;
[d] uzyskane środki przekazuje poszczególnym wierzycielom.

Konsekwencje upadłości konsumenckiej


Upadłość konsumencka niesie za sobą bardzo istotne konsekwencje. Jeżeli sąd ogłosi upadłość należy pamiętać o najistotniejszych z nich:

UPADŁOŚĆ KONSUMENCKA


 

  • wraz z ogłoszeniem upadłości cały majątek konsumenta staje się „masą upadłości”, zarządzaną przez wyznaczonego przez sąd syndyka – oznacza to, że konsument nie może swobodnie rozporządzać swoim majątkiem (np.: sprzedać samochodu);
  • upadły ma obowiązek wskazać i wydać syndykowi cały majątek, dokumentację dotyczącą majątku i rozliczeń oraz korespondencję – w przeciwnym razie postępowanie upadłościowe zostanie umo- rzone, co uniemożliwi konsumentowi skorzystania z możliwości oddłużenia w przeciągu następnych dziesięciu lat;
  • w skład masy upadłości wchodzi również wynagrodzenie za pracę upadłego w części niepodlegają- cej zajęciu;
  • po ogłoszeniu upadłości syndyk sporządza inwentaryzację majątku masy upadłości, a następnie przystępuje do sprzedaży majątku upadłego konsumenta – za wyjątkiem przedmiotów pierwszej potrzeby – wyłączonych spod egzekucji. Syndyk będzie więc sprzedawał wszystkie wartościowe przed- mioty: nieruchomości, samochody, wartościowy sprzęt RTV i AGD, który nie jest niezbędny do prowadzenia gospodarstwa domowego;
  • wraz z ogłoszeniem upadłości wymagalne (natychmiastowo płatne) stają się wszelkie (zarówno pie- niężne, jak i niepieniężne) zobowiązania konsumenta – np.: kredyt wzięty „na raty”, będzie natychmiastowo płatny w pełnej wysokości;
  • wraz z ogłoszeniem upadłości konsument będzie mógł zawierać tylko drobne umowy życia codziennego (zakupy żywności, środków czystości itp.), które pokrywane będą przez upadłego z tych funduszy, które nie podlegały zajęciu przez syndyka;
  • po ogłoszeniu upadłości działania podejmowane przez konsumenta mogą mieć wpływ na decyzję sądu – bezpodstawne zwolnienie się z pracy może doprowadzić do umorzenia postępowania upadło- ściowego i braku szansy na oddłużenie;
  •  ogłoszenie upadłości wstrzymuje postępowania sądowe i egzekucyjne prowadzone przeciwko konsumentowi; do postępowań będzie mógł wstąpić syndyk, który będzie reprezentował konsumenta i jego interesy.

Kto i kiedy może złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej


Postępowanie upadłościowe wszczynane jest tylko i wyłącznie na wniosek konsumenta. Takiego wnio- sku nie może złożyć ani wierzyciel, ani prokurator, ani organizacja społeczna. Postępowania nie może także prowadzić sąd z urzędu. Wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej może złożyć tylko osoba fizyczna, która:

[a] nie prowadzi działalności gospodarczej lub
[b] przestała być wspólnikiem osobowej spółki handlowej jeżeli od dnia wykreślenia z właściwego rejestru upłynął rok (art. 4911 p.u.n. oraz 8 p.u.n.).

Wniosku o ogłoszenie konsumenckiej nie może złożyć:


 

spółka; wspólnik spółki osobowej (np.: spółki jawnej, partnerskiej, komandytowej); fundacja; stowarzyszenie;

łącznie małżeństwo (może za to złożyć osobno każdy z małżonków, jeżeli spełnia powyższe kryteria); osoba prowadząca działalność gospodarczhoćby niezarejestrowaną.

Wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenckiej można złożyć w każdym czasie, jeżeli spełnia się po- wyższe warunki.

 

Kiedy sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenta


Ocena uczciwości płatniczej konsumenta i tego, czy może skorzystać on z upadłości konsumenckiej dokonywana jest na pierwszym etapie przez sąd, który w składzie jednego sędziego, będzie rozpoznawał wniosek o ogłoszenie upadłości. Sąd będzie badał, na podstawie oświadczeń konsumenta i dokumentów czy nie zachodzi choćby jedna z negatywnych przesłanek. Spełnienie którejkolwiek z nich spowoduje oddalenie wniosku o ogłoszenie upadłości.

  • Sąd oddali wniosek o ogłoszenie upadłości konsumenta (art. 4914 p.u.n.), jeżeli:
    konsument doprowadził do swojej niewypłacalności albo istotnie zwiększył jej stopień umyślnie lub w skutek rażącego niedbalstwa (np.: zaciągnął pożyczkę chcąc jej nie spłacić; zakupił samochód na kredyt kiedy mimo prośby pracownika banku odmówił zapoznania się z warunkami umowy; swoim zachowaniem doprowadził do zmniejszenia wypłacanego mu wynagrodzenia za pracę);
  • w stosunku do konsumenta prowadzono już konsumenckie postępowanie upadłościowe, ale zosta- ło ono umorzone z innych przyczyn niż na wniosek konsumenta (np.: w trakcie wcześniejszego po- stępowania konsument uchybił swoim obowiązkom – np.: zataił istotne informacje, co doprowadziło do prawomocnego umorzenia postępowania);
  • w stosunku do konsumenta we wcześniejszym konsumenckim postępowaniu upadłościowym uchylono plan spłaty (konsument nie wykonywał planu spłaty, nie składał sprawozdań, zatajał źródło przychodu);
  • konsument miał obowiązek złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości jako przedsiębiorca, a tego niezrobił (por. art. 20 i n. p.u.n.);
  • konsument podał we wniosku nieprawdziwe lub niezupełne dane;
    w okresie 10 lat przed dniem złożenia wniosku, względem konsumenta toczyło się już konsumenckie postępowanie upadłościowe, które zakończyło się całościowym lub częściowym oddłużeniem;
  •  czynność prawna konsumenta została prawomocnie uznana za dokonaną z pokrzywdzeniem wierzycieli.

 

UPADŁOŚĆ KONSUMENCKA


Sporządzając wniosek należy zadbać o rzetelne uzasadnienie, że względem konsumenta nie zachodzi żadna z tych okoliczności. W wyjątkowych okolicznościach, uzasadnionych względami słuszności i zasadami humanitaryzmu (np.: ciężka choroba), sąd może pominąć fakt zajścia negatywnych przesłanek i ogłosić upadłość konsumenta. Należy pamiętać, że te wyjątkowe sytuacje powinny być jasno i rzetelnie przedstawione oraz potwierdzone niezbitymi dowodami.

Pamiętaj, że zarówno od decyzji sądu co do oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości jak i postano- wienia o umorzeniu postępowania przysługuje zażalenie. Sposób i zasady wnoszenia zażalenia określo- ne są w pouczeniu, które konsument dostanie od sądu o ile działa bez profesjonalnego pełnomocnika.

Elementy wniosku


 

Wniosek o ogłoszenie upadłości jest pismem procesowym, które zawiera ściśle określone elementy. W każdym wniosku o ogłoszenie upadłości powinno znaleźć się:

1]  oznaczenie konsumenta – imię, nazwisko, PESEL, dokładny adres zamieszkania;

 

2]  aktualny i zupełny wykaz majątku z szacunkową wyceną jego składników – chodzi o cały mają- tek, czyli m.in.: nieruchomości, samochody, papiery wartościowe, sprzęt RTV i AGD; zgroma- dzone pieniądze – w celu szacunkowej wyceny można posłużyć się średnimi cenami np.: z por-

tali aukcyjnych;

 

3]  wskazanie miejsc, w których znajduje się majątek konsumenta (podanie dokładnego adresu);

 

4]  spis wierzycieli z podaniem ich adresów i wysokości wierzytelności każdego z nich oraz termi-

nów zapłaty (chodzi o wszystkie wierzytelności wymagalne i niewymagalne, majątkowe i niema- jątkowe, w tym również stwierdzone tytułami egzekucyjnymi – np.: prawomocnymi wyrokami sądów, których konsument nie zaspokoił);

 

5]  spis wierzytelności spornych z zaznaczeniem zakresu w jakim dłużnik kwestionuje istnienie wie- rzytelności (chodzi o wszystkie wierzytelności, które konsument uważa za nienależne);

 

6]  listę zabezpieczeń ustanowionych na majątku dłużnika wraz z datami ich ustanowienia, w szcze- gólności hipotek, zastawów i zastawów rejestrowych (chodzi o wszystkie zabezpieczenia ustano- wione na majątku konsumenta);

 

7]  wskazanie okoliczności, które uzasadniają wniosek i ich uprawdopodobnienie;

 

8]  pisemne oświadczenie konsumenta, że nie zachodzą okoliczności wskazane w w art. 4914 ust. 2 i 3 p.u.n. – negatywne przesłanki ogłoszenia upadłości.

Aby ułatwić pracę sądowi i syndykowi warto również poinformować o toczących się przeciwko konsu- mentowi lub z jego udziałem postępowaniach sądowych, egzekucyjnych i administracyjnych z poda- niem nazwy sądu, komornika, organu administracyjnego, adresu oraz sygnatury – usprawni to całą pro- cedurę.

Przepis art. 4912 ust. 4 pkt 3 p.u.n. wymaga wskazania okoliczności, które uzasadniają wniosek i ich uprawdopodobnienia. Oznacza to powołanie przez konsumenta wszystkich okoliczności przemawiają- cych za pozytywnym rozpoznaniem wniosku (opis tego, jakie wydarzenia bądź zawarte umowy dopro- wadziły do niewypłacalności) jak i wskazanie, że nie zachodzą negatywne przesłanki do ogłoszenia upa-

Upadłości (albo pomimo ich zajścia, względy słuszności bądź zasady humanitaryzmu przemawiają za ogłoszeniem upadłości). Okoliczności te powinny być uprawdopodobnione, tak aby sąd miał podstawy do uznania, że wskazane przez konsumenta we wniosku zdarzenia, rzeczywiście miały miejsce. Konsument powinien więc do wniosku załączyć dokumenty, wskazujące na zajście danych okoliczności (np.: odpis umowy kredytu, zaświadczenie o trwałej chorobie, dokumenty wskazujące na określone zdarzenia loso- we) lub też powołać świadków.

Należy jednak pamiętać, że:

opis okoliczności powinien być zwięzły i rzeczowy a przedstawione dokumenty powinny dotyczyć tylko zdarzeń opisanych we wniosku;
konsument powinien podać wszystkie okoliczności i przedstawić wszystkie dokumenty, nawet jeśli w jego ocenie świadczą na jego niekorzyść. Ich późniejsze ujawnienie, może spowodować negatyw- ne dla konsumenta konsekwencje – umorzenie postępowania upadłościowego, bez szans na oddłu- żenie, a w niektórych wypadkach odpowiedzialność karną.

Wniosek o ogłoszenie upadłości powinien być nadto należycie opłacony. Opłata za złożenie wniosku jest opłatą podstawową – najniższą opłatą, o której mowa w ustawie z dnia 25 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych 2 (art. 76a w zw. z art. 14 ust. 3). Obecnie wynosi 30 zł. Jej aktualną wysokość znajdziesz w wyżej wskazanej ustawie lub na stronie internetowej sądu.

Opłatę należy uiścić przed złożeniem wniosku o ogłoszenie upadłości w kasie sądu albo znakami opłaty sądowej na pierwszej lub ostatniej stronie wniosku albo przelewem na rachunek bankowy sądu. Do wniosku należy dołączyć dowód jej uiszczenia – potwierdzenie z kasy sądu albo potwierdzenie dokonania przelewu.

 

Plan spłaty i umorzenie zobowiązań


Elementem postępowania upadłościowego, następującym po likwidacji majątku upadłego jest ustalenie przez sąd planu spłaty. Obejmuje on część wierzytelności niezaspokojonych z likwidacji majątku upadłego powstałych przed ogłoszeniem upadłości oraz wszystkie wierzytelności przypadające za czas po ogłoszeniu upadłości. Sąd ustala jaka część dochodów konsumenta przeznaczana będzie na zaspokojenie tych wierzytelności i w jakim okresie konsument będzie miał wykonywać obowiązki związane z planem spłaty. Ustalając plan spłaty wierzycieli, sąd bierze pod uwagę możliwości zarobkowe upadłego, konieczność utrzymania upadłego i osób pozostających na jego utrzymaniu, w tym ich potrzeby mieszkaniowe, wysokość niezaspokojonych wierzytelności i realność ich zaspokojenia w przyszłości.

W postanowieniu o ustaleniu planu spłaty wierzycieli sąd określa, w jakim zakresie i w jakim czasie, nie dłuższym niż 36 miesięcy (w niektórych przypadkach 54 miesięcy), konsument jest obowiązany spła- cać zobowiązania wynikające z listy wierzytelności i jaka część zobowiązań upadłego powstałych przed dniem ogłoszenia upadłości zostanie umorzona po wykonaniu planu spłaty.

Plan spłaty jest więc ustaleniem przez sąd warunków i okresu próby, w którym badana jest uczciwość i rzetelność płatnicza konsumenta. Jeżeli konsument będzie wykonywał swoje zobowiązania w sposób

Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1025 – j.t.). prawidłowy, może liczyć na oddłużenie (umorzenie części albo całości wierzytelności powstałych przed ogłoszeniem upadłości).

W okresie wykonywania planu spłaty, nie jest możliwa egzekucja wierzytelności powstałych przed ogłoszeniem upadłości.

Sąd ustala plan spłaty po wysłuchaniu syndyka, wierzycieli i konsumenta. Sąd nie jest związany propozycjami konsumenta, jednak jeśli konsument przedstawi racjonalne i ekonomicznie uzasadnione propo- zycje jego wykonania, sąd może wziąć je pod uwagę.
Po wykonaniu przez konsumenta planu spłaty sąd umarza pozostałe zobowiązania konsumenta (następuje oddłużenie konsumenta).

 

Propozycje układowe


Alternatywą dla planu spłaty jest możliwość złożenia przez konsumenta propozycji układowych. Pro- pozycje układowe to autorska propozycja konsumenta, w której może przedstawić warunki likwidacji i restrukturyzacji majątku i wierzytelności. Jest to alternatywa dla planu spłaty, w której konsument może przedstawić propozycje bez względu na regulacje dotyczące ustalania i wykonywania planu spłaty. W propozycjach układowych może znaleźć się np.: propozycja rozłożenia wierzytelności na raty na dłuższy okres (renegocjacja kredytu), propozycja zachowania określonego składnika majątkowego czy propozycja odroczenia płatności danej wierzytelności.

Propozycje układowe mogą być zasadniczo złożone w każdym czasie, nawet wraz z wnioskiem o ogło- szenie upadłości, ale zgromadzenie wierzycieli, na którym te propozycje będą poddane pod głosowa- nie zostanie zwołane dopiero po ustaleniu listy wierzytelności. Należy pamiętać, że zawarcie przez kon- sumenta z wierzycielami układu musi być uprawdopodobnione. Oznacza to, że propozycje układowe przede wszystkim powinny być ekonomicznie zasadne i dostosowane do indywidualnej sytuacji konsu- menta (np.: jego zdolności zarobkowych). Uprawdopodobnienie oznacza również zaoferowanie sądowi podstaw (dokumentów, informacji), które dadzą podstawę do twierdzenia, że konsument wykona układ. Układ wymaga zwołania zgromadzenia wierzycieli. Zgromadzenie wierzycieli będzie głosowało pro- pozycje układowe przedstawione przez konsumenta. Układ zostanie zawarty, jeżeli wypowie się za nim większość uprawnionych do głosowania wierzycieli, mających łącznie co najmniej dwie trzecie ogólnej sumy wierzytelności uprawniających do głosowania. Oznacza to, że konsument, jak i syndyk powinni przed głosowaniem zatroszczyć się o zapoznanie wierzycieli z propozycjami układowymi i w ramach negocjacji nakłonić odpowiednią większość do przyjęcia układu.

W warunkach układu, konsument i wierzyciele określą także warunki oddłużenia – umorzenia wierzytelności. Na zasadach określonych w p.u.n. zawarty układ może być zmieniany i uchylany w zależności od okoliczności.

zapraszamy do konsultacji prawnych